[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


32:345  345  PSALMUS  CXXXII.  346  excelleret  ostendunt  tamen  fideles,  nefas  esse  de  loco  eligendo  disceptare:  quia  iam  audierint  quid  Deo  placeat.  7.  (Ingrediemur  in  habitationes  eius.)  Hic  dictat  communem  exhortationis  formam  piis  omnibus,  qua  se  mutuo  invitent  ad  eum  locum  qui  ab  angelo  monstratus  fuerat.  Et  certe  aequum  est,  quo  certius  innotuerit  Dei  voluntas,  eo  nos  ad  obsequium  alacriores  reddi.  Ergo  quum  nunc  probe  teneat  populus,  locum  a  Deo  fuisse  electum,  admonet  propheta  iam  non  esse  locum  desidiae,  sed  maiore  studio  properandum  esse:  quia  Deus  certa  quiete  electa  familiarius  ad  se  vocat.  Quibus  verbis  damnat  eorum  omnium  segnitiem,  qui  pro  modo  revelationis  etiam  in  zelo  non  proficiunt.  Quod  habitationes  plurali  numero  dici  volunt,  quia  in  templo  erat  sanctuarium  interius,  deinde  media  pars,  et  tertio  atrium,  nescio  an  tam  argute  loquutus  fuerit  Psalmi  autor:  non  tamen  repudio.  Plus  momenti  est  in  epitheto  quod  mox  additur:  nam  propheta  arcam  foederis  scabellum  Dei  vocans,  breviter  ostendit,  immensam  Dei  essentiam  non  includi  sanctuario,  sicuti  crassi  homines  fingebant.  Si  enim  tota  externi  templi  maiestas  nihil  fuit  quam  scabellum  pedum,  fideles  ad  coelos  necesse  fuit  assurgere,  ut  Deum  ipsum  reverenter  suspicerent.  Certe  fas  non  fuit  terrenum  quidquam*  de  eo  imaginari.  Dicitur  quidem  alibi  Dei  facies,  Psal.  27,  8:  nempe  ut  solida  fidei  certitudine  populus  ad  symbolum  divinitus  sibi  propositum  intentus  sit.  Propheta  autem  hic  distinctius  de  utroque  loquitur,  quod  scilicet  Deum  templo  includere  prava  superstitio  sit  :  neque  tamen  frustra  externis  symbolis  ecclesia  utatur,  ne  scilicet  vel  adminicula  fidei  suae  negligant,  vel  in  ipsis  nimium  sint  defixi.  Etsi  igitur  in  coelo  et  supra  omnes  coelos  habitat  Deus,  in  eo  tamen  quaerendo  non  cogimur  sine  adiumentis  illuc  usque  evolare:  quia  symbolum  praesentiae  suae  porrigens,  pedes  suos  in  terram  extendit,  nobisque  palpandos  praebet.  Nunc  videmus  quam  utiliter  balbutiat  spiritus  sanctus  pro  infirmitatis  nostrae  captu,  ut  nos  a  terrenis  elementis  in  coelum  evehat.  {Niceni  vero  concilii  secundi  plusquam)  bruta  fuit!  caecitas,  dum  ad  probandam  idololatriam  boni  paterculi  locum  hunc  torquere  ausi  sunt,  quasi  vero  David  vel  Solomo  statuas  Deo  erigere  iubeat  in  quibus  colatur.  Nunc  postquam  abolitae  sunt  figurae  legales,  rite  ad  scabellum  Dei  adorant  qui  reverenter  eius  verbo  se  subiiciunt,  et  sacramentis  se  exercent  ad  spiritualem  eius  cultum.  Et  quia  sciunt  Deum  non  simpliciter  e  coelo  descendere,  sed  auferre  pedes  suos,  gradatim  ad  ipsos  adscendunt.  Quia  autem  in  Christo  non  modo  quiescunt  pedes  Dei,  sed  tota  essentiae  Dei  et  gloriae  plenitudo  residet,  in  ipso  quaerendus  est  pater.  Et  certe  ideo  descendit  ut  nos  sursum  attolleret.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci