[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:344  luntatem  bonam  et  praeparat  adiuvandam  et  adiuvat  praeparatam.  Praecedit  enim  bona  voluntas  multa  Dei  bona,  sed  non  omnia.  Quae  autem  non  praecedit,  in  iis  est  et  ipsa.  Sed  negat  Pighius,  constare  nobis  doctrinae  nostrae  rationem,  dum  sic  praedicamus  gratiam,  ut  nullas  ad  bene  vivendum  partes  libero  arbitrio  relinquamus.  Siquidem  impotentes  ad  obsequium  hortari,  perinde  est,  ac  si  quis  servum  suum,  quem  clausum  carcere  manicisque  constrictum  teneret,  huc  illuc  iuberet  [pag.  155]  cursitare.  Conveniret  forte  nonnihil  haec  similitudo,  nisi  altera  parte  claudicaret,  altera  concideret.  Nam  si  Dei  tyrannide,  non  autem  propria  cordis  pravitate  captivos  nos  teneri  confiteremur,  tum  aliquid  coloris  haberet.  Nunc  autem  quum  et  causa  mali  et  culpa  in  nobis  haereat,  quum  non  aliis  quam  propriae  perversitatis  vinculis  induti  ac  constricti  ad  currendum  simus  inutiles,  multum  est  in  comparatione  discriminis.  Ad  hoc,  quum  praecipuus  admonitionum  et  reprehensionum  usus  electos  lespiciat,  non  reputare,  in  hunc  finem  illis  a  Domino  praecipi  quid  agendum  sit,  et  dum  non  obsequuntur,  suam  illis  tum  miseriam  tum  pravitatem  indicari,  et  quodam  modo  exprobrari,  ut  ad  eos  liberandos  spiritui  sancto  via  sternatur,  nimiae  est  caecitatis,  aut  certe,  si  reputes  ac  di&simules,  nimis  perditae  impietatis.  Quanquam  locum  hunc  sic  tractatum  a  me  fuisse  confido,  ut  parum  apud  eos,  qui  mentis  aliquid  habent,  allatrando  proficiat  Pighius.  Quod  si  quis  amplius  satisfieri  sibi  desideret,  in  promptu  est  liber  ille  Augustini  qui  in  hanc  rem  totus  est  compositus.  Neque  tam  est  involuta  quaestio,  quin  paucis  verbis  absolvi  queat.  Si  non  est,  inquiunt,  obediendi  in  homine  facultas,  docendo  et  monendo  Deus  ludit  operam.  Luderet,  fateor,  si  sola  externa  doctrina  uteretur:  quantum  ad  verum  profectum  dico.  Nunc  vero,  quum  spiritu  suo  reddat  efficacem  doctrinam,  plurimum  abest,  ut  sine  fructu  loquatur.  Nihil  esse  pronunciat  Paulus  omnes  eos,  qui  plantant  vel  rigant  (1  Cor.  3,  7).  Qui  sic?  nisi  quia  nihilo  plus  consequuntur  Christi  ministri,  docendo  et  concionando,  quam  si  aerem  flatu  ferirent?  Unde  autem  fit  ut  adeo  sit  inutilis  eorum  labor?  nisi  quod  lapidibus  loquuntur,  donec  mirifica  et  arcana  sua  operatione  instillat  Deus  in  hominum  mentes,  et  cordibus  inspirat,  quod  eorum  opera  non  nisi  ad  aures  pervenire  poterat?  Ita  concludit,  Deum,  qui  dat  incrementum,  solum  esse  omnia:  non  quod  omnia  [pag.  156]  spiritus  sui  virtute  agendo,  servorum  suorum  ministerium  excludat,  sed  ut  solidam  sibi  actionis  laudem  vendicet:  sicut  tota  ab  eo  uno  efficacia  emergit,  et  vanum  est  ac  sterile,  quidquid  sine  ipso  laborant  homines.  In  hac  doctrina  tantam  absurditatum  congeriem  Pighius  contineri  dicit,  ut  omnia  excutere  immensi   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci