[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


25:344  haec  ratio  colligendi  vigoris,  dum  statuimus  sufficere  quod  Deus  promittit  auxilium:  tantum  abest  ut  labefactaretur  recte  agendi  studium  et  alacritas,  ubi  adscribitur  gratiae  Dei  quod  stulti  homines  arrogant  libero  suo  arbitrio.  Nam  qui  viribus  suis  freti  ad  strenue  agendum  feruntur,  nihil  aliud  quam  se  vesana  temeritate  et  superbia  praecipitant.  Sciamus  ergo  fluxas  esse  et  caducas  exhortationes  quae  alibi  fundatae  sunt  quam  iri  mera  gratiae  Dei  fiducia.  Hinc  itaque  hortandi  materiam  sumit  Moses,  quod  Deus  pro  Israelitis  pugnabit.  Notandum  tamen  est,  populum  animari  ad  spei  perseverentiam,  dum  se  Deus  auxiliatorem  fore  pronunciat  usque  in  finem:  qua  doctrina  refellitur  impium  delirium  quo  theologi  papales  mundum  fascinarunt.  Negant  fideles  posse  certos  esse  de  gratia  Dei,  nisi  quoad  praesentem  statum.  Ita  fidem  suspendunt,  ut  tantum  in  diem,  adeoque  in  singula  momenta  credamus,  quid  cras  nobiscum  acturus  sit  Deus  incerti.  Atqui  si  fides  promissionibus  Dei  respondet,  ac  veluti  succinit,  sese  in  totam  vitam,  imo  extra  mortem  extendat  necesse  est:  quia  futuri  temporis  dubitationem  tollit  Deus  his  verbis:  Non  te  deseram,  nec  derelinquam.  7.  Vocavit  Moses  Iosue.  Hinc  apparet  eos  quibus  publicum  munus  iniungitur,  opus  habere  duplici  confirmatione.  Nam  ex  quo  generalem  doctrinam  exposuit  toti  populo,  peculiariter  sermonem  convertit  ad  ipsum  Iosue,  utpote  cuius  erat  aliis  praeire  fortitudinis  exemplo,  et  quem  manebant  dura,certamina.  Ergo  quo  difficilius  est  omnes  ducere  quam  sequi  ducem,  eum  qui  multis  praeficitur  longe  magis  excellere  convenit.  Iam  quum  a  se  ipso  nihil  quisquam  possit,  a  Deo  petendum  est  quod  nobis  deest.  Ergo  quod  toti  populo  Moses  praeceperat,  nunc  apud  unum  hominem  repetit,  quia  in  eum  coniiciebatur  onus  regendi  populi.  Quod  eo  diligentius  notandum  est,  quia  ut  quisque  locatus  est  in  altiore  honoris  gradu,  omnes  admonitiones  fastidiose  despicit:  unde  fit  ut  quicunque  in  mundo  eminent,  secure  exhortationes  servorum  Dei  respuant.  Atqui  tales  delitias  probe  excutit  Moses,  ubi  ostendit  omnes  qui  imperio  funguntur,  non  modo  cum  aliis  esse  docendos,  sed  vehementius  etiam  esse  urgendos.  Porro  ubi  tam  in  hoc  loco  quam  in  superiori,  fideles  timere  et  pavere  Moses  vetat,  notandum  est,  non  ita  spoliari  omni  sensu,  ut  ad  discriminum  omnium  contemptum  obdurescant:  (sicuti  phrenetici  quidam  nullam  putant  esse  fortitudinem  nisi  in  stupore)  sed  tantum  instrui  fiducia,  quae  metus  omnes  superet  qui  vocationis  cursum  impediunt.  Scite  vero  latius  hanc  doctrinam  accommodat  apostolus  (Heb.  13,  5),  nempe  dum  avaritiam  vult  corrigere,  quae  ex  nimia  sollicitudine  oritur,  dum  miseri  homines  non  satis  reputant  quid  sit  Deum  habere  perpetuum  auxiliatorem.  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci