[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:343  RESPONSIO  CONTRA  PIGHIUM  aliae  similes  innumerae?  Sed  hoc  Pighio  licet,  qui  in  prostibulo  romani  antichristi  operam  suam  locavit.  Caeterum,  dum  huic  obiectioni  respondendum  est,  nego  nos  esse  solos  in  ista  causa,  sed  Christum  et  omnes  apostolos  esse  nobis  coniunctos.  Atque  id  confirmo:  quod  quum  ubique  doceant,  nullas  esse  ad  bonum  hominis  facultates,  nihilique  penitus  valere,  non  ideo  tamen  et  praecipere,  et  hortari,  et  reprehendere  desinant.  Hic  me  .conviciis  lacerat  Pighius,  quod  Christum  in  causae  societatem  accersam,  qui  se  pulsare  testatur,  ut  sibi  cordis  ostium  aperiamus:  qui  urbi  Ierusalem  in  sua  pervicacia  obstinatae  exprobrat,  noluisse  eam  congregari  filios  suos,  quum  facere  id  ipse  vellet.  Haec  nugatus,  quasi  Christum  nobis  valde  1)  adversarium  fecerit,  insultat.  Atqui  hoc  est  quod  tantopere  contendimus,  minime  praecludi  exhortationibus  et  correptionibus  viam,  utcunque  non  possit  parere  homo,  nisi  Dei  spiritu  eius  voluntas  in  obedientiam  formetur.  Simile  in  Paulo  specimen  edit:  quum  gratiam  sic  ab  eo  commendari  commemorat,  ut  neque  libero  arbitrio  adimat  locum.  Unde  probat?  Neque  enim  velle  aut  currere  nos  negat:  si  de  bona  voluntate  intelligit,  ubinam  erit  illud?  Deum  et  velle  et  perficere  [pag.  154]  in  nobis  operari.  Si  utrumque  proprium  gratiae  eius  opus  est,  continuo  non  esse  ex  naturae  virtute  sequitur.  Sed  video  quid  sit.  Vulgari  illa  hallucinatione  captus  est  Pighius  :  non  est  volentis,  neque  currentis;  velle  igitur  ac  currere  nostrum  est.  Quum  ex  adverso  ideo  ratiocinetur  Paulus,  volendo  aut  currendo  non  consequi  nos  Dei  gratiam  (Rom.  9,  16),  quia  nulla  sit  in  nobis  bona  voluntas,  nullus  bonus  cursus,  quae  possint  id  promereri.  Atque  id  est  quod  ait  Augustinus:  Quomodo  non  volentis  neque  currentis,  nisi  quia  ipsa  voluntas  a  Domino  praeparatur?  Alioqui  si  propterea  dictum  est,  non  volentis  neque  currentis;  sed  miserentis  est  Dei,  quia  ex  utroque  fit,  id  est,  ex  voluntate  hominis,  et  misericordia  Dei:  ut  sic  dictum  accipiamus,  non  volentis  neque  currentis,  sed  miserentis  est  Dei,  tanquam  diceretur,  non  sufficit  sola  voluntas  hominis,  si  non  sit  etiam  misericordia  Dei.  Non  ergo  sufficit  et  sola  misericordia  Dei,  si  non  sit  et  hominis  voluntas.  Ac  per  hoc,  si  recte  dictum  est,  non  volentis  hominis,  sed  miserentis  est  Dei,  quia  id  voluntas  hominis  sola  non  implet,  cur  non  et  contrario  recte  dicitur,  non  miserentis  est  Dei,  sed  volentis  hominis,  quia  id  misericordia  Dei  sola  non  implet?  Porro  si  nullus  dicere  Christianus  audebit,  non  miserentis  est  Dei,  sed  volentis  est  hominis,  ne  apostolo  apertissime  contradicat,  restat,  ut  propterea  recte  dictum  intelligatur:  non  volentis  neque  currentis,  sed  miserentis  Dei,  ut  totum  detur  Deo,  qui  hominis  vo-  1)  Ed.  princejjb  habet:  velle.  Emendatio  est  Gallasii.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci