|
47:343
343
IN
EVANGELIUM
IOANNIS
344
quae
apprehendit
gratuitum
Christi
amorem,
et
bona
conscientia
vitaeque
novitas,
Et
certe
non
reconciliat
Christus
patri
fideles,
ut
impune
lasciviant,
sed
ut
spiritu
ipsos
suo
gubernans
sub
patris
manu
et
imperio
contineat:
unde
sequitur
abiicere
Christi
amorem,
nisi
qui
vera
obedientia
probant
se
eius
esse
discipulos.
Si
quis
obiiciat,
pendere
igitur
a
nobis
salutis
nostrae
firmitatem,
respondeo,
perperam
trahi
in
illam
partem
Christi
verba:
quia
obedientia
quam
illi
praestant
fideles
non
tam
causa
est,
cur
suum
erga
eos
amorem
continuet,
qaam
amoris
effectus.
Unde
enim
fit
ut
vocationi
suae
respondeant,
nisi
quia
spiritu
gratuitae
adoptionis
aguntur?
Sed
videtur
nimis
ardua
conditio
nobis
imponi,
ut
Christi
praecepta
servemus,
quibus
continetur
exacta
iustitiae
perfectio,
quae
modum
nostrum
longe
superat.
Nam
inde
conficitur,
irritum
fore
amorem
Christi
nisi
angelica
puritate
praediti
simus.
Solutio
facilis
est:
nam
quum
de
studio
recte
sancteque
vivendi
#git
Christus,
quod
in
sua
doctrina
praecipuum
est
caput
minime
excludit,
nempe
de
gratuita
iustitiae
imputatione,
qua
fit
ut
per
indulgentiam
veniae
Deo
placeant
nostra
officia,
quae
mutila
per
se
et
impura
reiici
merebantur.
Censentur
itaque
fideles
servare
Christi
praecepta,
quum
huc
suum
studium
applicant,
etiamsi
longe
a
meta
distent:
quia
soluti
sunt
ab
illo
rigore
legis:
Maledictus
omnis
qui
non
impleverit
omnia
ete.
Sicut
et
ego
praecepta.
Sicut
in
Christo
electi
sumus,
ita
in
eo
nobis
ad
vivum
expressa
est
vocationis
nobtrae
effigies.
Itaque
merito
se
hic
exemplar
proponit,
ad
cuius
imitationem
se
pii
omnes
conforment.
In
me,
inquit,
relucet
eorum
similitudo,
quae
a
vobis
postulo:
videtis
enim
ut
vere
patri
meo
addictus
sim
in
obsequium,
atque
in
hoc
cursu
pergam.
Ipse
vicissim
non
me
ad
momentum
aut
breve
tempus
dilexit,
sed
perpetuus
est
eius
amoris
erga
me
tenor.
Haec
conformitas
capitis
et
membrorum
semper
ante
oculos
habenda
est,
non
tantum
ut
se
ad
Christi
exemplum
formare
studeant
fideles,
sed
ut
confidant
spiritu
eius
se
quotidie
in
melius
reformatum
iri,
ut
ad
finem
usque
ambulent
in
novitate
vitae.
l
l
.
Haec
loquutus
sum
vobis.
Subiicit
amorem
suum
minime
ignotum
esse
piis:
sed
fidei
sensu
percipi,
ut
beata
pace
fruantur
conscientiae.
Nam
gaudium
cujus
meminit
ex
pace
illa
nascitur,
quam
habent
cum
Deo
quicunque
gratis
iustificati
sunt.
Quoties
ergo
paternus
erga
nos
praedicatur
Dei
amor,
sciamus
veri
gaudii
materiam
nobis
dari,
ut
tranquillis
conscientiis
de
salute
nostra
certi
simus.
Porro
gaudium
vocatur
Christi
et
nostrum
diverso
respectu.
Christi
est,
quia
nobis
ab
eo
datur:
ipse
enim
et
autor
est
et
causa.
Causam
esse
dico,
quia
exempti
sumus
a
reatu,
dum
correctio
pacis
nostrae
illi
imposita
fait.
Autorem
simul
voco,
quia
spiritu
|