|
6:342
velle.
Audis,
hominem
nihil
verbis
aut
monitionibus
posse
moveri,
nisi
intus
per
spiritum
voluntatem
formet
Deus.
Audis
non
indifferenter
omnibus,
sed
tantum
filiis
promissionis
hoc
dari.
Rursum:
1)
A
massa
perditionis,
quae
facta
est
per
primum
Adam,
debemus
intelligere,
neminem
posse
discerni,
nisi
quod
hoc
donum
habet
quisquis
habet,
quod
Dei
gratia
accepit.
Quos
elegit
porro,
eos
et
vocavit.
Ex
istis
nullus
perit:
quia
omnes
electi
sunt.
Electi
autem
sunt,
quia
secundum
propositum
vocati:
propositum
autem,
non
suum,
sed
Dei.
Item
paulo
post:
Scivit
Deus,
qui
sui
sint.
Horum
fides
per
caritatem
efficax
aut
nunquam
deficit,
aut
si
qui
sunt
quorum
deficit,
reparatur
antequam
vita
ista
finiatur,
et
deleta,
quae
intercurrerat,
iniquitate,
usque
ad
finem
perseverantia
deputatur.
Qui
vero
perseveraturi
non
sunt,
ac
sic
a
fide
lapsuri,
non
sunt
a
massa
illa
perditionis
praescientia
Dei
et
praedestinatione
discreti,
et
ideo
nec
secundum
propositum
vocati:
ac
per
hoc
nec
electi.
Quantum
vero
ad
nos
pertinet,
inquit,
2)
qui
praedestinatos
a
non
praedestinatis
discernere
non
valemus,
et
ob
hoc
omnes
salvos
fieri
velle
debemus,
omnibus
ne
pereant,
vel
ne
alios
perdant,
adhibenda
est
a
nobis
medicinaliter
severa
correptio:
Dei
autem
est,
illis
eam
facere
utilem,
quos
ipse
praescivit
et
praedestinavit.
Nonne
iam
in
Pighio
cernunt
omnes,
quod
nuper
dixi?
Prostitutae
linguae
homines
susque
deque
habere,
quale
illud
sit
quod
dicunt,
modo
non
prorsus
taceant.
Illae,
inquit,
obiectiones
merito
in
eos
conferuntur,
qui
dicunt
solo
Dei
bene
placito
discerni
homines,
et
alios
quidem
donari
gratia,
alios
praeteriri
ac
destitui,
prout
Deo
visum
fuerit:
ad
Augustinum
vero
nihil
pertinent.
Atqui
nihil
agere
aliud
toto
libro
Augustinum
palam
est.
Merito,
inquit,
sic
loquitur
Augustinus.
O
homo,
in
praeceptione
cognosce,
quid
agere
debeas;
in
correptione
[pag.
1531
cognosce,
tuo
te
vitio
non
habere;
in
oratione
cognosce,
unde
accipias.
Sed
quo
pacto
hoc
dicat
Calvinus,
qui
negat
in
hominis
esse
potestate
ante
perceptam
gratiam
eam
quaerere
aut
appetere?
Imo
cur
plus
Augustino
quam
mihi
concedit,
qui
nihilo
minus
quam
ego
illud
ipsum
subinde
in
ore
habet?
Quid
enim
vox
illa
significat:
Convertine
posses,
nisi
vocareris?
Nonne
ille
qui
te
vocavit
aversum,
ipse
praestitit
ut
convertereris?
Noli
ergo
tibi
arrogare
conversionem
tuam:
quia
nisi
ille
te
vocaret
fugientem,
non
posses
converti.
Quid
item
altera:
Vocat
nos
sine
nobis?
Quid
tertia:
Non
tantum
ut
ex
nolentibus
faciat
volentes,
sed
ex
repugnantibus
etiam
obsequentes.3)
Et
1)
Caput
7.
2)
Caput
16.
3)
In
psal.
84.
De
gratia
et
libero
arbitrio.
22*
|