[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:342  gloriam.  Simul  tamen  ab  hoc  fine  vel  effectu  bene  agendi  studium  in  illis  accendit:  quia  nihil  pluris  nobis  esse  debet  quam  ut  per  nos  illustretur  Dei  nomen.  Eodem  etiam  pertinet  posterius  membrum  et  sitis  mei  discipuli,  quia  pronuntiat  neminem  se  habere  in  grege  suo,  nisi  qui  in  Dei  gloriam  fructificat.  9.  Quemadmodum  dilexit  me  pater.  Longe  aliquid  maius  voluit  exprimere  quam  vulgo  putent.  Nam  qui  eum  hic  de  arcano  Dei  patris  amore,  quo  semper  affectus  fuit  erga  filium,  loqui  putant  extra  rem  philosophantur:  quum  potius  Christi  consilium  fuerit,  quasi  in  sinum  nostrum  deponere  certum  divini  amoris  erga  nos  pignus.  Illa  igitur  argutia  nihil  ad  praesentem  locum,  quomodo  se  pater  in  filio  semper  amaverit.  Sed  amor  cuius  hic  fit  mentio  ad  nos  referendus  est,  quia  se  diligi  a  patre  testatur  Christus  quatenus  est  ecclesiae  caput,  sicuti  plus  quam  necesse  nobis  est.  Nam  qui  sine  mediatore  quaerit  quomodo  a  Deo  ametur,  labyrintho  se  implicat,  in  quo  neque  viam  neque  exitum  inveniet.  Ergo  in  Christum  coniiciendi  sunt  oculi,  in  quo  reperietur  expositum  divini  amoris  pignus.  Nam  in  illum  prorsus  effusus  fuit  Dei  amor,  ut  ab  ipso  in  membra  deflueret.  Hoc  titulo  insignitus  fuit,  quod  esset  filius  dilectus,  in  quo  acquiescat  patris  voluntas.  Sed  finis  notandus  est,  ut  Deus  in  ipso  nos  gratos  habeat.  Itaque  paternum  erga  nos  omnes  Dei  amorem  in  ipso  non  secus  ac  in  speculo  contemplari  licet,  quia  non  seorsum  nec  sua  privatim  causa  diligitur,  sed  ut  nos  secum  patri  coniungat.  Manete  in  dilectione  mea.  Quidam  ita  exponunt,  quod  Christus  mutuum  a  discipulis  amorem  exigat:  melius  alii,  qui  active  accipiunt  dilectionem  Christi.  Nam  amore  quo  nos  semel  complexus  est  vuit  nos  perpetuo  frui:  ac  propterea  cavendum  esse  admonet,  ne  eo  nos  privemus.  Multi  enim  oblatam  sibi  gratiam  repudiant,  multi  abiiciunt  quod  in  manibus  habebant.  Ex  quo  itaque  semel  recepti  sumus  in  Christi  gratiam,  videndum  est  ne  inde  culpa  nostra  excidamus.  Quod  ex  his  verbis  quidam  inferunt,  nihil  efficaciae  esse  in  gratia  Dei  nisi  adiuvetur  nostra  constantia,  frivolum  est.  Neque  enim  concedo  spiritum  a  nobis  tantum  exigere  quae  facultatis  nostrae  sunt,  sed  ostendere  quid  fieri  Oporteat,  ut  si  nobis  desunt  vires  aliunde  petamus.  Sicuti  quum  hic  ad  perseverantiam  nos  hortatur  Christus,  minime  nostro  marte  et  industria  nitendum  est,  sed  rogandus  ipse  qui  praecipit,  ut  nos  in  sua  dilectione  confirmet.  10.  Si  praecepta  mea.  Modum  perseverantiae  ostendit:  si  sequamur  quo  ipse  vocat.  Nam,  ut  dicit  Paulus,  qui  in  Christo  sunt,  non  ambulant  secundum  carnem,  sed  secundum  spiritum  (Rem.  8,  1).  Haec  enim  inter  se  perpetuo  sunt  coniuncta,  fides  22*  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci