[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:341  DE  LIBERO  ARBITRIO.  obscurum  erit,  quid,  aut  quantum  libero  concedat  arbitrio.  Postquam  autem  diu  extra  oleas*)  vagatus  est,  ad  rem  demum  revertitur.  Iubet  me  proferre,  si  possim,  ubi,  quando,  aut  a  quibus  Augustino  fuerit  aliquando  obiectum,  frustra  tradi  praecepta,  frustra  exhortationes  suscipi,  si  nihil  ad  bene  agendum  valeat  hominis  facultas.  Quasi  vero  non  hoc  clamitet  totus  liber.  Sed  ne  longiorem  probationem  texere  mihi  necesse  sit,  testes  sint  illae  ipsae  obiectiones,  quas  refert  :  quarum  prima  est  :  Ut  quid  nobis  praedicatur  atque  praecipitur,  ut  declinemus  a  malo,  et  faciamus  bonum,  si  hoc  non  agimus,  sed  id  velle  et  [pag.  151]  agere  Deus  operatur  in  nobis?  Altera:  Age  tamen,  praecipiant  qui  nobis  praesunt,  quid  facere  debeamus;  et  ut  faciamus,  orent  pro  nobis,  non  autem  corripiant  et  arguant,  si  non  fecerimus.  Nam  si  praeparatur  voluntas  a  Domino,  cur  me  corripis,  quum  vides  me  eius  praecepta  facere  nolle  ?  et  non  potius  Deum  rogas,  ut  in  me  operetur  et  velle?  Tertia:  quum  non  omnibus  detur,  quid  corripimur,  arguimur,  reprehendimur,  accusamur?  Quid  facimus,  qui  non  accepimus?  Hae,  inquam,  et  similes  calumniae,  quas  illic  tractat,  quid  aliud  sunt,  quam  ad  ridendam  ac  traducendam  gratiae  praedicationem,  profana  impiorum  ludibria?  Sed  haec,  autore  Pighio,  ut  in  Augustinum  perperam  dicta  sunt,  ita  in  nos  recte  dicerentur.  Fac  ita  esse.  An  ideo  mentitus  sum  quum  dicerem,  illum  fuisse  talibus  calumniis  vexatum?  Fuerit  immerito.  Quid  hoc  ad  me?  De  facto  tantum  loquor.  Pighius  de  iure  mihi  facit  molestiam:  et  postea  altos  clamores  movet,  quasi  me  in  mendacio  deprehenderit.  Sic  sunt  omnes  meritoriae  linguae:  modo  meretricia  improbitate  ac  protervia  exsultent,  victoriam  tribus  triumphis  dignam  comparasse  se  putant.  Neque  unquam  pudoris  aut  ingenuitatis  micam  in  eo  reperias,  qui  ex  loquacitate  quaestum  facit.  Sed  videamus  iam,  quo  discrimine  nos  ab  Augustino  separet.  In  vos,  inquit,  qui  unius  divini  beneplaciti  esse  asseritis,  ut  pari  morbo  laborantibus  nobis  omnibus,  iis  quidem  medicam  manum  admoveat,  alios  praetermittat,  sinatque  in  sua  putredine  contabescere,  hoc  recte  diceretur:  stultum  esse  docere,  hortari,  reprehendere.  In  Augustinum  non  item,  qui  prorsus  diversum  sentit.  Quid  autem  Augustinus  contra?  Postquam  pravitatem  omnibus  ingenitam  esse  a  natura  docuit,  corripiatur,  inquit,3)  origo  damnabilis,  ut  ex  dolore  correptionis  voluntas  regenerationis  oriatur:  si  tamen  qui  corripitur,  filius  est  promissionis,  ut  strepitu  correptionis  forinsecus  insonante  atque  flagellante,  [pag.  152]  Deus  in  illo  intrinsecus  occulta  inspiratione  operetur  et  1)  Bern  scribit,  aleas.  2)  Cap.  6.  eiusdem  libri.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci