25:341  341  REDITUS  AD  HISTORIAM.  342  intervenire  necesse  fuit,  quousque  et  in  quam  partem  porrigendi  fines  essent  maiorum  tribuum:  alioqui  minores  recusassent  coarctari  qua  parte  minus  erat  commodum.  Etsi  autem  summa  potestas  merito  erat  penes  Iosuam  et  Eleazar,  ne  tamen  eos  invidiae  et  calumniis  exponeret  Deus,  consilium  adiunxit,  in  quo  etiam  prudenter  occursum  fuit  aemulationi  :  quia  tribus  duodecim  singulos  dederunt  iudices,  qui  distributioni  praeessent,  ut  nulla  conqueri  posset  se  fuisse  gravatam.  Porro  quia  magnopere  intererat,  firmam  apud  posteros  vigere  possessionem  semel  statutam:  primo  recitantur  ad  historiae  certitudinem  principum  nomina,  deinde,  sicut  in  principio  capitis  dictum  fuerat,  in  fine  repetitur,  a  Deo  fuisse  electos:  unde  Israelitae  discebant  non  posse  terminos  tunc  positos  convelli  quin  pessumdaretur  ipsius  Dei  autoritas.  EX  DEUT.  CAP.  XXXI.  1.  Abiit  itaque  Moses,  et  loquutus  est  verba  ista  ad  universum  Israelem.  2.  Dixitque  eis:  Centum  et  viginti  annorum  sum  hodie,  non  possum  ultra  egredi  et  ingredi:  praeterea  Iehova  dixit  ad  me:  Non  transibis  Iordanem  istum.  3.  Iehova  Deus  tuus  ipse  transiturus  est  ante  te,  ipse  disperdet  gentes  istas  a  facie  tua  j  possidebisque  eas:  Iosua  ipse  transiturus  est  ante  te,  quemadmodum  dixit  Iehova.  4.  Facietque  Iehova  illis  quemadmodum  fecit  Sihon  et  Og  regibus  Emorrhaei,  et  terrae  eorum  quos  disperdidit  5.  Quum  ergo  dedent  eos  Iehova  ante  faciem  vestram,  tunc  facietis  eis  omnino  iuxta  praeceptum  quod  praecepi  vobis.  6.  Estote  fortes,  et  roborate  vos,  ne  timeatis,  neque  paveatis  a  facie  eorum:  Iehova  enim  Deus  tuus  est  qui  pergit  tecum,  non  deseret  te,  neque  te  derelinquet.  7.  Vocavit  ergo  Moses  Iosua,  et  dixit  illi  in  oculis  totius  Israelis:  Esto  fortis,  et  robora  te:  tu  enim  ingredieris  cum  populo  isto  terram  quam  iuravit  Iehova  patribus  eorum  se  daturum  illis,  et  ipse  sorte  divides  eam  illis.  8.  Iehova  autem  est  qui  praecessurus  est  te,  ipse  erit  tecum:  non  te  deseret,  neque  derelinquet  te,  ne  timeas,  neque  paveas.  1.  Abiit  itaque  Moses.  Abeundi  verbo  significat,  acceptis  a  Deo  mandatis  ad  populum  venisse  ut  ea  perferret.  Unde  colligimus,  in  tempore  fuisse  admonitos  ut  sibi  caverent,  si  quidem  fuissent  sanae  mentis.  Et  ex  ore  eius  necesse  fuit  populum  audire  sermones  istos  minime  iucundos,  utpote  qui  et  atrocibus  minis  et  duris  obiurgationibus  pleni  erant:  quia  si  recitati  demum  fuissent  post  eius  mortem,  statim  clamassent  omnes  ab  alio  dolose  confictos  esse,  atque  ita  falso  praetendi  eius  nomen.  Iam  et  temporis  circumstantia  ad  pondus  augendum