[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:340  gustini  potius  verbis,  quam  meis  solvere  in  animo  erat,  eamque  solutionem  ex  libro  de  Correptione  et  gratia  mutuari,  obiter,  qua  occasione  scriptus  fuerit  ille  liber  refero:  nempe  quod  similia  ipsi  Augustino  obiicerentur.  Hic  solita  truculentia  in  me  invehitur  Pighius,  meque  et  mendacii  et  impudentiae  accusat,  quod  Augustinum  adiungere  nobis  audeam.  Cedo  tamen,  qualiter  convincit?  Principio,  quod  nihil  ad  rem  praesentem  facit,  quo  consilio  librum  alterum  scripsit,  refert.  Ita  enim  demum  triumphat,  quoties  lectorum  oculos  iniecto  παρέργῳ  velut  nubecula  aliqua  interposita,  potest  aliquantulum  a  re  praesenti  subducere.  In  eo  libro,  inquit,  Augustinus  liberum  arbitrium  cum  gratia  bene  convenire  docet.  Quibus  hoc  verbis  et  quo  sensu  doceat,  superius  fideliter  exposui.  Sed  nunc  aliud  agitur,  quid  Augustinum  impulerit,  ut  de  Correptione  et  gratia  scriberet.  Cur  ergo  hic  ab  equo,  quod  aiunt,  ad  asinum  transsilit?  Hoc  tamen  utcunque  patior:  modo  aliquid  interea  auditu  dignum  obiter  afferat.  Sed  nihil  tale  ab  eo  fit.  Ex  duabus  ad  Valentinum  epistolis  multa  congerit,  unde  probat,  tam  eos  reprehendi  ab  Augustino,  qui  liberum  arbitrium  prorsus  negant,  quam  alios,  qui  illud  astruunt  sine  gratia:  constitui  autem  inter  haec  duo  extrema  mediocritatem,  liberum  quidem  esse  arbitrium,  sed  adiuvari  per  Dei  gratiam,  ut  recta  homines  et  sapiant  et  faciant;  ut  quum  venerit  Dominus,  reperiat  opera  nostra  bona,  quae  praeparavit  ut  in  illis  ambulemus.  Fateor  sane,  in  hoc  [pag.  150]  laborare  illic  sanctum  virum:  ut  neque  liberum  negetur  arbitrium,  neque  sic  praedicetur,  ut  a  Dei  gratia  separetur,  tanquam  sine  illa,  vel  cogitare  aliquid,  vel  agere,  secundum  Deum,  ulla  ratione  possimus,  quod  omnino  non  possumus.  Haec  enim  sunt  eius  verba.  Item:  Credite,  inquit,  divinis  eloquiis,  et  quod  liberum  sit  arbitrium,  et  gratia  Dei,  sine  cuius  adiutorio  nec  converti  possit  ad  Deum,  nec  proficere  in  Deo.  Item  secunda  epistola:  Fides  catholica  neque  liberum  negat  arbitrium,  sive  in  bonam  vitam,  sive  in  malam:  neque  tantum  ei  tribuit,  ut  sine  gratia  Dei  valeat  aliquid:  sive  ut  ex  malo  convertatur  in  bonum,  sive  ut  in  bono  perseveranter  proficiat,  sive  ut  ad  bonum  sempiternum,  perveniat:  ubi  iam  non  timeat,  ne  deficiat.  His  scilicet  verbis  elatus  Pighius,  furioso  impetu  in  me  insurgit:  meamque  tum  sycophantiam  tum  malignitatem  detectam  plenis  buccis  detonat.  Nempe,  quia  sicut  alibi  sub  liberi  arbitrii  nomine  voluntatem  in  homine  statuit:  quae  tam  boni  quam  mali  capax,  bonorum  simul  ac  malorum  operum  fons  sit  ac  radix;  malam  porro  esse  naturae  corruptione,  bonam  fieri  gratiae  correctione.  Quod  si  quid  de  eius  sententia  adhuc  dubitas,  fac  quod  ipse  illic  iubet:  hoc  est,  ex  alia  eius  ad  Sixtum  epistola  clariorem  interpretationem  sume:  et  minime  tibi   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci