[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:340  monet  iam  in  se  ipsis  expertos  esse  quod  dixerat  quia  scilicet  in  ipso  plantati  simul  etiam  purgati  fuerint.  Modum  purgationis  ostendit,  nempe  doctrinam.  Nec  dubium  est  de  externa  praedicatione  eum  loqui,  quum  diserte  exprimat  sermonem,  quem  ex  ore  eius  audierant.  Non  quod  in  se  tantum  efficaciae  habeat  vox  hominis  ore  prolata,  sed  quatenus  in  corde  operatur  Christus  per  spiritum.  Vox  ipsa  purgationis  organum  est.  Interea  non  intelligit  Christus  omni  vitio  puros  esse  apostolos,  sed  experimentum  illis  proponit,  unde  discant  quam  necessaria  sit  gratiae  continuatio.  Praeterea  evangelii  doctrinam  illis  a  fructu  commendat,  quo  magis  acuantur  ad  continuam  eius  meditationem,  quum  sit  tanquam  vinitoris  cultellus  ad  sordes  purgandas.  4.  Manete  in  me.  Iterum  ad  studium  et  curam  retinendae  gratiae,  qua  praediti  sunt,  ipsos  hortatur.  Nunquam  enim  satis  expergefieri  potest  carnis  securitas.  Nec  certe  alio  spectat  Christus,  nisi  ut  nos  quasi  gallina  pullos  suos  sub  alis  contineat,  ne  levitate  nostra  abrepti  inde  avolemus  in  nostrum  exitium.  Ergo  ut  probet,  se  non  coepisse  salutis  nostrae  opus  ut  abrumpat  in  medio  cursu,  spiritum  suum  promittit  semper  fore  in  nobis  efficacem,  si  modo  per  nos  non  steterit.  Manete  in  me,  inquit,  quia  in  vobis  manere  paratus  sum:  item:  Qui  in  me  manet,  hic  fert  fructum  multum.  Quibus  verbis  declarat  eos  omnes,  qui  vivam  in  se  radicem  habent,  fructiferos  esse  palmites.  5.  Sine  me  nihil  potestis.  Clausula  est  atque  applicatio  totius  parabolae:  Quamdiu  extra  ipsum  sumus,  nihil  boni  fructus  et  Deo  grati  proferre,  quia  ad  bene  agendum  minime  sumus  idonei.  Hanc  sententiam  papistae  non  extenuant  modo,  sed  enervant,  imo  prorsus  eludunt.  Etsi  enim  verbotenus  fatentur,  nos  sine  Christo  nihil  posse,  aliquid  tamen  facultatis  suppetere  nobis  somniant,  quod  per  se  quidem  non  sufficiat,  Dei  tamen  gratia  adiutum  cooperetur.  Neque  enim  hominem  ita  exinaniri  sustinent,  quin  aliquid  ex  se  conferat.  Verum  tam  clara  Christi  verba  eludere  non  ita  promptum  est.  Tale  est  papistarum  commentum,  nos  sine  Christo  nihil  posse,  ab  eo  tamen  adiutos  habere  aliquid  ex  nobis  praeter  eius  gratiam.  Christus  vero  contra  pronuntiat,  nos  nihil  posse  ex  nobis.  Palmes,  inquit,  fructum  non  fert  a  se  ipso.  Ergo  non  tantum  cooperantis  suae  gratiae  auxilium  hic  commendat,  sed  nos  penitus  privat  omni  virtute,  nisi  quam  suppedidat  ipse  nobis.  Ergo  haec  particula  sine  me  sic  resolvi  debet:  nonnisi  ex  me.  Sequitur  aliud  cavillum:  palmitem  enim  obtendunt  aliquid  habere  a  natura,  quia  si  alius  surculus  non  frugifer  in  vineam  inseratur,  nihil  producet.  Verum  hoc  facile  diluitur,  quia  non  disserit  Christus,  quid  genuinum  habeat  palmes  antequam  viti  adhaereat,  sed  intelligit  potius  tunc  nos  demum  incipere  palmites  fieri,  dum  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci