[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


5:34  ad  implorandam  veniam,  iudicis  misericordiam  lacrymis  elicimus  sine  ulla  specie  defensionis.  Ideo  deprecatio  rara  admodum,  ut  ait  Quintilianus  lib.  V.  et  apud  eos  solos^  iudices,  qui  nulla  certa  forma  pronunciandi  tenentur.  Et  idem  autor  lib.  VII.  :  In  senatu  et  apud  populum  et  apud  principem,  et  ubicunque  iuris  clementia  est,  habet  locum  deprecatio.  Vide  Ciceronem  lib.  II.  Rhetoricorum  et  de  Inventione.  [pag.  22]  Non  tamen  praetermiserim  locum  insignem  Ciceronis  in  oratione  pro  Ligario,  quo  solo  exemplo  quid  sit  deprecatio,  facile  intelligas.  Causas,  inquit,  Caesar,  egi  multas,  et  quidem  tecum,  dum  te  in  foro  tenuit  ratio  honorum  tuorum.  Certe  nunquam  hoc  modo,  ignoscite  iudices,  erravit,  lapsus  est,  non  putavit,  si  unquam  posthac.  Ad  parentem  sic  agi  solet;  ad  iudices:  non  fecit,  non  cogitavit,  falsi  testes,  fictum  crimen.  Hinc  satis  constat  cur  dixerit  Seneca  poena  dignos  invocare  clementiam.  Et  Publius  Mimographus:  Mala  causa  est  quae  requirit  misericordiam.  Deinde  habet  clementia  in  persona  innocentium  locum]  Sic  prius  clementiam  defendebat  Seneca,  ut  concederet  virtutem  inter  innocentes  otiosam.  Nunc  tempus  incidere  demonstrat,  quo  iis  ipsis  serviat  clementia.  Sunt  enim  quaedam  magis  imputanda  fortunae,  quam  destinatae  malitiae:  nec  tamen  poenae  eximuntur,  si  ad  summum  iuris  rigorem  exigas.  Sunt  alia  quae  ex  circumstantiis  temporum  qualitatem  accipiunt:  et  quae  nuper  virtutis  laudem  merebantur,  nunc  vitio  vertuntur.  Haec  si  ad  exactam  severitatem  referantur,  legitime  puniri:  si  ad  aequitatem,  legitime  condonari  possunt.  Bene  ergo  Ovidius  Tristium  I.  :  Iudicis  oificium  est,  ut  res,  ita  tempora  rerum  Quaerere.  Itaque  et  apud  Quintilianum  status  est  ad  actum  pertinens,  seu  ad  praxin,  utrum  sciens  quis  deliquerit,  an  insciens;  necessitate,  an  casu.  Multa  enim  fiunt  eadem,  sed  aliter.  Adde  quod  bona  pars]  Iam  tertium  hoc  argumentum  ad  tollendam  calumniam,  quae  causabatur  clementiam  non  nisi  ad  fovendam  malorum  audaciam  valere.  At  vero,  inquit  Seneca,  multi  sunt  qui  nondum  pravitatem  penitus  imbiberunt,  qui,  si  moderatam  correctionem  adhibeas,  resipiscere  possunt.  Nonne  ineunda  fuerit  ratio,  qua  possis  huiusmodi  homines  in  viam  reducere?  Et  hoc  praestat  clementia.  Multum  valet  ad  impetrandam  veniam,  inquit  Fabius  lib.  VII.,  si  spes  in  futurum  innocenter  victuri,  et  in  aliquo  usu  futuri.  Vel,  ut  Cicero,  optimus  post  naufragium  portus,  est  poenitentia.  Haec  tamen  non  nisi  clementiae  beneficio  contingere  possunt.  Seneca  lib.  I.  de  Ira:  Dimittit  saepe  eum  cuius  peccatum  deprehendit,  si  poenitentia  facti  spem  bonam  pollicetur,  si  intelligit  non  ex  alto  venire  nequitiam,  sed  summo,  quod  aiunt  3   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci