|
44:34
speciem
tractet.
Hinc
colligere
licet
utilem
doctrinam,
quia
propheta
hic
non
alloquitur
homines
vel
dissolutos,
vel
qui
prius
essent
obliti
rectitudinis:
sed
sermonem
suum
dirigit
ad
optimos
quosque,
integerrimos
et
sanctissimos:
et
tamen
ostendit
non
aliud
illis
esse
remedium,
nisi
ut
modeste
et
patienter
ferant
castigationem
Dei.
Sequitur
ergo
non
posse
reperiri
perfectionem
inter
homines,
quae
Dei
iudicio
respondeat.
Nam
si
quis
obiiciat
se
operam
dedisse
rectitudini,
tamen
adhuc
iusta
ratio
est,
cur
se
ipsum
humiliet,
quandoquidem
obstricti
sumus
omnes
Deo,
et
nemo
potest
reatum
effugere:
quia
si
quis
interroget
propriam
conscientiam,
sentiet
se
non
carere
culpa.
Ergo
utcunque
nobis
bene
conscii
simus,
et
Deus
ipse
nobis
iudex
sit,
ac
spiritus
sanctus
testis
verae
et
sincerae
integritatis:
ubi
tamen
nos
Dominus
ad
suum
tribunal
citat,
discamus
omnes
fateri
a
minimo
usque
ad
maximum
nos
esse
obstrictos
eius
iudicio
et
obnoxios.
Postea
adiungit,
si
forte
(vel
forte)
abscondamini
in
die
irae
Iehovae.
Non
loquitur
dubitanter
propheta,
ac
si
fideles
incerti
essent
de
gratia
Dei.
Alibi
enim
diximus
non
posse
homines
vere
animari
ad
poenitentiam,
nisi
persuasi
sint
de
venia.
Sed
propheta
alio
respexit,
nempe,
quamvis
nihil
restaret
spei
secundum
communem
sensum,
fideles
tamen
non
perdituros
operam,
si
Deum
quaerant:
quia
in
rebus
desperatis
sentient
ipsum
sibi
propitium,
et
paratam
salutem
in
gratia
eius.
Videmus
ergo
prophetam
in
his
verbis
notare
difficultatem
in
re
ipsa,
non
autem
in
amore
Dei.
Quamvis
propensus
sit
Dominus
ad
veniam,
imo
ultro
suos
praeveniat,
et
eos
blande
ad
se
invitet:
tamen
necesse
est
simul
considerari
quam
admirabilis
sit
eius
virtus
in
servandis
electis,
ubi
omnia
videntur
esse
perdita.
Si
forte
ergo:
ut
intelligerent
Iudaei
omnia
tendere
ad
ultimam
desperationem,
et
hoc
dixit
propheta,
partim
ut
reprobi
et
obstinati
agnoscerent
sibi
esse
pereundum:
deinde,
ut
fideles
pluris
facerent
Dei
gratiam
quum
viderent
se
miraculo
eripi
ex
morte,
et
speciem
esse
resurrectionis,
quod
Deus
ipsorum
futurus
esset
liberator.
Ergo
propheta,
ut
commendet
filiis
Dei
salutem,
quam
illis
offert,
atque
illustret
melius
Dei
gratiam,
utitur
hac
voce
^1K,
forte.
Interea
quemadmodum
iam
dixi,
fulminat
contra
reprobos,
ut
intelligant
de
se
prorsus
actum
esse.
Sequitur
:
4
Quia
Assa
derelicta
erit,
et
Askalon
in
vastationem,
Asdod
in
meridie
expellent,
et
Ekron
dissipabitur.
5.
Heus
habitatores
funiculi
maris
(vel
regionis)
gens
Cretim:
sermo
Iehovae
contra
vos
Cnaan,
terra
Philistim,
et
exterminabo
te,
ne
sit
habitator.
Hic
propheta
incipit
consolari
electos:
quia
ubi
pertransierit
vindicta
Dei,
quae
temporalis
futura
3
|