[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:339  339  IN  EVANGELIUM  IOANNIS  340  sicuti  quum  Cicero  pauperum  agellos  et  viticulas  coniungit.  Palmites  autem  brachia  sunt  quae  vitis  supra  terram  emittit.  Quum  autem  xX^jxa  Graecis  vitem  quoque  significet  et  acjiTtsXoc  vineam,  magis  in  eam  sententiam  inclino,  quod  se  Christus  terrae  vitibus  consitae  et  nos  plantis  ipsis  comparet.  Quanquam  ea  de  re  cum  nemine  rixabor.  Tantum  monitos  volui  lectores,  ut  sequantur  quod  magis  probabile  ex  contextu  visum  fuerit.  Initio  hic  succurrat,  quae  in  omnibus  parabolis  tenenda  est  regula:  non  excutiendas  esse  singulas  proprietates  vitis,  sed  tantum  summatim  spectandum  esse,  quem  in  finem  Christus  simile  istud  accommodet.  Tres  autem  praecipuae  sunt  partes,  quod  nulla  nobis  bene  agendi  facultas  nisi  ab  ipso  suppetat,  quod  nos  in  ipso  radicem  habentes  pater  purgando  excolit,  quod  infructuosos  palmites  tollit  ut  in  ignem  proiecti  ardeant.  Omnes  fere  pudet  negare,  quidquid  habent  boni  sibi  esse  a  Deo,  sed  postea  gratiam  universalem  sibi  datam  esse  fingunt,  quasi  naturaliter  ingenita  esset.  Christus  vero  praecipue  in  hoc  insistit,  vitalem  succum  a  se  uno  manare,  unde  sequitur,  infructuosam  esse  omnisque  boni  vacuam  hominum  naturam:  quia  vitis  naturam  nemo  sapit  donec  in  eum  fuerit  insitus.  Atqui  hoc  speciali  gratia  datur  solis  electis.  Primus  ergo  bonorum  omnium  autor  pater,  qui  nos  manu  sua  plantat,  vitae  autem  principium  est  in  Christo,  ex  quo  radicem  in  eo  agere  incipimus,  ^uum  se  veram  vitem  appellat  perinde  est  ac  si  dixisset  :  Ego  vere  sum  vitis  :  itaque  frustra  se  homines  in  quaerendo  alibi  vigore  fatigant,  quia  non  aliunde  proveniet  utilis  fructus  quam  a  palmitibus  ex  me  progenitis.  2.  Omnem  palmitem.  Quia  Dei  gratiam  alii  corrumpunt,  alii  maligne  supprimunt,  alii  ignavia  suffocant,  sollicitudinem  his  verbis  incutit,  quum  ex  vite  tollendos  pronuntiat  quicunque  erunt  infructuosi  palmites.  Sed  quaeritur,  an  fructu  possit  carere  qui  insitus  est  in  Christo.  Respondeo,  multos  in  vite  censeri  opinione  hominum,  qui  re  ipsa  radicem  in  vite  non  habent.  Ita  Dominus  vineam  suam  nominat  apud  prophetas  populum  Israel,  qui  externa  professione  nomen  ecclesiae  habebat.  Et  quicunque  fructum  affert.  Docet  his  verbis,  fideles  ne  degenerent  opus  habere  assidua  cultura,  nec  boni  quidquam  proferre,  nisi  Deus  manum  subinde  admoveat.  Neque  enim  sufficiet  nos  semel  factos  fuisse  adoptionis  participes,  nisi  Deus  gratiae  suae  cursum  in  nobis  prosequatur.  Putationis  meminit,  quia  superfluis  et  noxiis  vitiis  abundat  caro  nostra,  eorumque  nimis  foecunda  est,  quae  sine  fine  excrescunt  et  pullulant,  nisi  Dei  manu  purgemur.  Quum  dicit  putari  vites  ut  fructum  uberiorem  afferant,  docet  quales  debeant  esse  piorum  in  pietatis  cursu  progressus.  3.  Iam  vos  mundi  estis  propter  sermonem.  Ad-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci