[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:338  non  tolli,  sed  statui  sanctorum  merita.  Nempe,  sicut  alibi  Augustinus  ipse  liberum  arbitrium  docet  per  gratiam  stabiliri;  quia  per  eam  liberetur,  quum  natura  sit  captivum,  ideoque  ad  omne  bonum  inutile.  Verum  nihil  doloris  ex  hoc  vulnere  sentio.  Subiicio  postea,  timendum  minime  esse,  ut  veniamus,  quo  clara  voce  spiritus  sanctus  nos  vocat.  Hanc  enim  seriem^et  hos  gradus  misericordiae  Dei  nobis  describi,  ut  glorificet  quos  iustificavit,  iustificet  quos  vocavit,  vocet  quos  elegit.  Hinc  nos  doceri,  non  alia  de  causa  coronari  fideles,  nisi  quia  Dei  misericordia,  non  sua  industria,  et  electi  sunt,  et  vocati,  et  iustificati.  Ab  hac  sententia  eo  usque  abhorret  Pighius,  ut  Deum  fore  iustum  neget,  si  vera  sit.  Verum  quum  ista  insectatio  mera  sit  et  aperta  spiritus  sancti  criminatio,  quid  in  ea  refellenda  multum  ponerem  operae?  Praeterea  hoc  ad  electionis  quaestionem  spectat,  quae  suum  proprium  locum  habebit.  Quanquam  ne  praetermittam,  quod  observatu  dignum  est,  duo  adversariorum  obiecta,  quae  seorsum  ac  separatim  posueram,  commiscet  Pighius.  Nam  illo  demum  [pag.  147]  soluto,  quod  de  operum  meritis  ac  remuneratione  afferunt,  hoc  tertio  loco  recensueram.  Si  non  subiaceant  electioni  nostrae  bona  similiter  ut  mala,  unde  fit,  ut  alii  a  fide  deficiant  et  bonis  operibus,  alii  perseverent?  Huic  quaestioni  ut  satisfacerem,  causam  diversitatis  ad  gratuitam  Dei  electionem  delegaveram:  sicut  revera  vocationis  nostrae  fundamentum  est,  non  modo  ut  eam  incipiat,  sed  etiam  ut  stabiliat  usque  in  finem,  ac  compleat.  Illic  nihil  meum  est.  Nam  id  Augustinus  ubique  inculcat:  qui  tamen  simul  evincit,  non  se  comminisci  ex  proprio  sensu,  sed  ex  Dei  ipsius  ore  sumere.  Pighius  autem  reum  extremae  saevitiae  et  crudelitatis  Deum*  facit,  si  ita  res  habeat.  Sequitur  in  mea  Institutione:  Quum  Paulus  (I  Cor.  4,  7)  quemlibet  nostrum  interrogat,  quis  eum  discernat;  et  gloriari  vetat,  quod  omnia  acceperimus,  nonne  ob  id  ipsum  libero  arbitrio  adimit  omnia,  ne  quem  meritis  locum  relinquat?  Hic  Pighius  cavillatur,  nihil  illum  libero  arbitrio  derogare,  dum  admonet,  totum,  et  quod  sumus,  et  quod  habemus,  et  quod  possumus,  referri  Deo  acceptum  debere:  etiam  liberum  arbitrium.  Tum,  quasi  victoria  potitus,  insultat.  Quid  haec  doctrina,  inquit,  aut  meritis,  aut  libero  adversatur  arbitrio?  Me  enim  vehementer  errare,  si  eos  adeo  delirare  existimem,  ut  liberum  arbitrium  homini  credant  a  se  ipso  inesse,  et  non  a  Deo  datum.  Merito  ita  in  suis  victoriis  exsultat  Pighius,  quas  adeo  de  facili  comparat,  sine  sanguine  et  sudore.  Ubi  latebram  invenire  aliquam  potest,  in  eam  mox  se  abdit:  et  quum  hostem  amplius  non  videt,  fugatum  ac  profligatum  putat.  Sed  paululum  iam  caput  exserat,  et  me,  vel  apostolum  potius,  sibi  propius  imminere  22   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci