|
47:338
quae
morti
non
erat
obnoxia.
Testatum
enim
esse
discipulis
oportuit,
non
infirmitate
ipsum
succumbere,
ne
minus
honorifice
de
virtute
eius
sentirent.
Verum
in
hac
generali
sententia
etiam
illa
prior
includitur,
quod
Satanae
in
subeunda
morte
obstrictus
non
sit.
Unde
colligitur,
vicem
nostram
quum
se
morti
submitteret
obiisse.
31.
Tit
cognoscat
mundus.
Aliqui
uno
contextu
legunt:
Ut
cognosoat
ete,
surgite,
eamus
hinc:
ut
plena
sit
oratio:
alii
seorsum
legunt
verba
illa,
et
hic
defectum
esse
putant.
Quia
non
magni
interest
quoad
sensum,
utrumvis
eligas
in
medio
relinquo.
Hoc
praecipue
notandum
est,
hic
Dei
decretum
statui
summo
loco,
ne
Christum
putemus
Satanae
violentia
raptum
ita
fuisse
ad
mortem,
ut
quidquam
illi
praeter
Dei
consilium
acciderit.
Deus
enim
est,
qui
filium
suum
ordinavit
propitiatorem,
et
qui
eius
morte
expiari
mundi
peccata
voluit.
Hoc
ut
fierit,
Satanae
ad
breve
tempus
permisit
quasi
victorem
illi
insultare.
Satanae
ergo
non
resistit
Christus,
ut
patris
decreto
obtemperet
atque
ita
suam
obedientiam
in
pretium
iustitiae
nostrae
offerat.
Surgite,
eamus
hinc.
Nonnulli
existimant
Christum
his
dictis
locum
mutasse,
et
quae
sequuntur
inter
ambulandum
fuisse
ab
eo
dicta:
sed
quum
postea
subiiciat
Ioannes
egressum
fuisse
Christum,
magis
consentaneum
videtur,
quod
discipulos
hortari
Christus
voluerit
ad
idem
obsequium
Deo
praestandum,
cuius
tam
praeclarum
specimen
in
ipso
cernebant,
non
autem
quod
eodem
momento
ipsos
eduxerit.
CAPUT
xv.
1.
Ego
sum
vitis
vera,
et
pater
meus
agricola
est.
2.
Omnem
palmitem
in
me
non
ferentem
fructum
tollet,
et
quicunque
fructum
affert,
purgabit
eumf
td
abundantiorem
fructum
afferat
3.
Iam
vos
mundi
estis
propter
sermonem,
quem
loquutus
sum
vobis.
4.
Manete
in
me,
et
ego
in
vobis.
Quemadmodum
palmes
non
potest
ferre
fructum
a
se
ipso,
nisi
manserit
in
vite:
sic
neque
vos,
nisi
in
me
manseritis.
5.
Ego
sum
vitis,
vos
palmites*
Qui
manet
in
me,
et
ego
iti
eo,
hic
fert
fructum
multum
:
quia
sine
me
non
potestis
quidquam
facere.
6.
Si
quis
non
manserit
in
me,
ubi
eiectus
fuerit
foras,
tanquam
palmes,
et
exaruerit,
colligent
ipsum,
et
in
ignem
coniicient,
et
ardebit.
1.
Ego
sum
vitis.
Summa
huius
similitudinis
est,
nos
steriles
esse
atque
aridos
natura,
nisi
quatenus
Christo
insiti
novam
vim
et
adventitiam
ab
eo
haurimus.
"AJITCSXOV
alios
sequutus
vitem
transtuli,
xXifjixaxa
palmites.
Est
autem
vitis
proprie
planta
ipsa,
non
ager
vitibus
consitus,
quem
vineam
appellant.
Quanquam
interdum
pro
vinea
capitur:
22
|