[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:337  DE  LIBERO  ARBITRIO.  tem  intelligat,  nego;  si  obedientiam  simpliciter  Deo  acceptam,  non  reclamo.  Postquam  autem  aliquot  testimonia  collegit,  in  quibus  mercedis  fit  mentio,  clausulae  loco  illud  Pauli  adducit,  de  corona  iustitiae,  quam  redditurus  est  iustus  iudex  servis  suis  (2  Tim.  4,  8).  Sed  quid,  si  Augustini  verbis  excipiam?  Cui  debitam  coronam  reddere  posset  iustus  iudex,  ni^i  indebitam  ante  gratiam  donaret  misericors  pater?  Fatemur  utrinque  laborandum  ac  certandum.  Neque  nos  inficiamur,  eiusmodi  esse  certamen,  quod  et  summam  habeat  difficultatem  et  maximos  conatus,  totumque  hominis  studium  requirat.  Tantum  quaeritur  propriane  virtute  militemus  Deo,  an  ille  ingenium,  animum,  manus,  vires,  arma,  e  coelo  subministret.  Pighius  Dei  gratiae  particulam  erogat,  nobis  arrogat  maiorem  partem.  Dico  in  nobis  impleri,  quod  Deus  olim  israelitico  populo  pollicebatur:  nobis  scilicet  quiescentibus,  eum  pro  nobis  pugnare;  non  quia  nihil  agamus  ipsi,  aut  quia  ipsius  impetu,  nullo  voluntatis  nostrae  motu,  ad  opus  feramur,  sed  quia  agimus  acti  ab  ipso  :  volumus  eo  cor  nostrum  dirigente;  conamur,  ipso  excitante;  conando  efficimus,  ip'so  vires  dante,  ut  nos  animata  simus  et  viva  instrumenta,  ipse  autem  dux  ac  perfector  operis.  Illam  Augustini  sententiam,  Deum  coronare  in  nobis  sua  dona,  truncam  et  mutilam  a  me  citari,  contra  ipsissimum  scriptoris  sensum,  causatur:  sed  in  probatione  friget.  Primum,  quum  illic  meminerim:  subinde  apud  Augustinum  recurrere  (sicuti  verum  est),  quasi  semel  dictum  tractat.  Quoties  hoc,  quum  in  Psalmos,  tum  in  Ioannis  evangelium,  ut  omittam  contentiosa  opera,  inculcat?  Quo  sensu,  si  cui  dubium  est,  ipse  omnem  scrupulum  in  Epistola  ad  Sixtum  eximit.  Sicut  ab  initio  fidei,  inquit,  misericordiam  consequuti  sumus,  non  quia  eramus  fideles,  sed  ut  essemus:  sic  in  fine  coronabit  nos,  sicut  scriptum  est,  in  misericordia  et  miserationibus.  Unde  et  ipsa  vita  aeterna,  quae  in  fine  habebitur,  et  [pag  146]  utique  praecedentibus  meritis  reddetur:  tamen  quia  eadem  merita,  quibus  reddetur,  non  a  nobis  parata  sunt,  per  nostram  sufficientiam,  sed  in  nobis  facta  per  gratiam,  etiam  ipsa  gratia  nuncupatur:  non  aliam  ob  causam,  nisi  quia  gratis  datur;  nec  ideo  tamen  non  datur  meritis,  sed  ideo  quia  data  sunt  ipsa  merita,  quibus  datur.  Haec  si  sanum  habeant  interpretem,  quid  dubii  relinquunt?  Esto  tamen:  valeat  unus  ille  locus.  Quid  illic  habetur?  Pelagiani,  eam  solam  gratiam  sine  ullis  meritis  dari  interpretabantur,  qua  Deus  remittit  peccata;  illam  vero,  quae  in  fine  dabitur,  meritis  praecedentibus  reddi.  Hoc  illis  concedere  paratus  est  Augustinus,  si  Dei  dona  esse  agnoscant,  non  autem  hominum  propria:  quae  enim  talia  sunt,  id  est,  ab  hominibus,  mala  esse;  bona  autem,  esse  Dei  dona.  Iam  plenum  locum  habet  Pighius.  Quid  proinde?  Vides,  inquit,  Calvini  oyera.  Vol  VI.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci