|
32:337
337
PSALMUS
CXXX.
338
apparet
quam
lente
ac
frigide
ad
Deum
mentes
nostrae
contendant:
deinde
quam
facile
ad
minimos
quosque
flatus
nutent,
atque
etiam
labantur.
Porro
quia
solebant
vigiliae
in
quatuor
partes
distribui,
sic
exponi
potest
hic
locus,
Quemadmodum
nocturni
custodes,
qui
vicibus
excubias
peragunt,
intenti
sunt
ad
auroram,
ita
prophetam
summa
animi
attentione
ad
Deum
respexisse.
Sed
videtur
simplicior
esse
sensus,
Sicuti
mane
alios
omnes
praeveniunt
sua
vigilantia,
et
omnium
primi
surgunt
portarum
custodes,
ut
ad
suam
stationem
compareant,
ita
animum
prophetae
summa
celeritate
ad
quaerendum
Deum
properasse.
Repetitio,
sicuti
iam
admonui,
docet,
in
illo
intuitu
stetisse
defixum,
quia
semper
cavendem
est,
si
Dominus
longius
nos
suspendit,
ne
morae
taedio
fervor
noster
languescat.
7.
Sed
speret
Israel
in
Iehovam:
quia
apud
Iehovam
clementia,
et
multa
apud
eum
redemptio.
8.
Et
ipse
redimet
Israelem
ex
omnibus
iniquitati'
bus
eius.*)
7.
(Speret
Israel.)
Postquam
de
se
loquutus
est
propheta,
et
commune
ki
sua
persona
exemplum
proposuit,
iam
ad
totum
ecclesiae
corpus
doctrinam
accommodat.
Notandum
vero
est
ubi
spem
omnium
piorum
fundatam
esse
velit,
nempe
in
Dei
misericordia,
ex
qua
nascitur
redemptio.
Priore
membro
fideles
admonet,
etiamsi
dignitatem
nullam
afferant,
neque
merita,
sufficere
tamen
ipsis
quod
Deus
sit
misericors.
Atque
haec
inter
fidem
ecclesiae
et
gratuitam
Dei
bonitatem
mutua
relatio
diligenter
notanda
est:
ut
sciamus,
eos
omnes
qui
meritis
suis
freti
Deum
remuneratorem
sibi
fore
confidunt,
spem
suam
ad
scripturae
normam
minime
componere.
Ex
hoc
fonte
redemptionem
deducit:
quia,
ut
populi
sui
redemptor
sit
Deus,
non
aliunde
quam
sua
misericordia
movetur.
Multam
vero
esse
dicit,
ut
se
vel
in
ultima
desperatione
sustineant
fideles,
quia
in
manu
Dei
sint
multae
et
incredibiles
servandi
viae.
Ac
fieri
potest
ut
afflictissimo
ecclesiae
statu
compositus
fuerit
Psalmus,
qui
deiicere
omnes
posset,
nisi
immensa
potentiae
Dei
ad
suos
servandos
magnitudo
illis
opposita
fuisset.
Atque
hic
verus
est
praesentis
doctrinae
usus,
ut
in
profundis
gurgitibus
demersi
non
tamen
dubitent
exitum
in
manu
Dei
esse,
qui
rationes
absconditas
quoties
erit
opus
inveniet,
deinde
statuant,
quoties
afflicta
fuerit
ecclesia,
eum
fore
liberatorem,
quo
etiam
spectat
quae
mox
sequitur
clausula.
8.
(Et
ipse
redimet
Israelem.)
Propius
ad
ecclesiam
applicat
quod
dixit:
colligit
enim,
minime
dubium
esse
quin
Deus,
cui
patent
multiplices
ad
servandum
viae,
futurus
sit
redemptor
populi
quem
*)
Ses
iniquitez,
en
marge:
ou
punitions.
Calvini
opera.
Vol
XXXII.
|