[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:336  aut  iacere.  Videmus  hic  profanum  philosophum  fateri,  non  in  potestate  hominis  semper  esse,  ut  bonus  sit:  imo  non  nisi  malum  esse  posse;  et  tamen  voluntate  e&se  id  quod  est,  et  non  violentia:  quia  principio  libera  penes  ipsum  electio  fuerit  :  per  quam  se  tradiderit  in  libidinum  obsequium  ac  servitutem.  At  vero  haec  propria  est  Christianorum  philosophia,  primum  parentem  nostrum,  non  modo  se  ipsum,  sed  omnes  suos  posteros  simul  corrupisse,  atque  inde  nos  habitum  trahere  naturae  nostrae  insidentem.  Nunc  agedum,  hanc  de  vitiosa  nostra  origine  doctrinam  cum  Aristotelis  philosophia  coniungas  ,  et  nullo  negotio  intelliges,  qualiter  peccatum,  quod  non  est  in  potestate  nostra  fugere,  sit  nihilominus  voluntarium.  Secundum,  quod  ex  adversariis  recito  absurdum,  est:  Nisi  ex  libera  arbitrii  electione  tum  virtutes  tum  vitia  [pag.  144]  procedant,  non  esse  consentaneum  ut  homini  vel  infligatur  poena,  vel  praemium  rependatur.  Cui  antequam  respondeo,  haec  verba  intersero.  Hoc  etsi  aristotelicum  est,  fateor  tamen  a  Chrysostomo  et  Hieronymo  usurpatum.  Pelagianis  tamen,  vel  Hieronymo  teste,  familiare  fuit.  Hoc  postremum  ut  evertat  Pighius,  quantum  inter  suam  et  Pelagii  causam  intersit,  ostendere  molitur  :  quasi  vero  ideo  minus  hoc  argumento  usi  fuerint  Pelagiani,  quia  paulo  aliter  quam  Pighius  vel  senserint,  vel  saltem  loquuti  sint.  In  altero  malignitatis  me  graviter  accusat,  quod  ex  pluribus  duos  tantum  citaverim.  Quasi  vero  aliquo  iure  fuerim  obstrictus,  ad  eos  omnes  ordine  recensendos,  apud  quos  ea  sententia  exstaret.  Cur  ergo  mihi  libros  non  subministrabat  Pighius?  qui  tunc  nulli  ad  manum  erant,  excepto  uno  Augustini  volumine,  quod  mihi  commodato  datum  erat.  Ego  autem  me  venia  dignum  esse  puto,  quod  ita  libris  destitutus,  duos  unius  sententiae  autores  nominaverim,  quos  memoria  tenebam:  reliquos,  qui  in  mentem  tunc  non  venerunt,  omiserim.  De  poenis  quum  respondeo,  iure  nobis  irrogari,  a  quibus  culpa  emanet,  neque  referre,  liberone  iudicio,  an  servili,  modo  voluntaria  cupiditate  peccemus,  id  non  improbat:  modo  cum  Augustino  aliisque  omnibus  concedam,  voluntarium  id  esso  demum  quod  in  potestate  nostra  sit.  At  ego  cum  Augustino  excipio,  hanc  quam  requirit  facultatem  in  sanitate  sitam  esse  :  quam  sicut  acceperat  primus  homo,  ita  male  utendo  perdidit.  De  praemiis  quod  respondeo,  nihil  absurdi  esse,  si  ex  Dei  benignitate  porius  quam  propriis  hominum  meritis  dependeant,  non  nugatorium  tantum,  sed  blabphemum  esse  pronunciat.  Sed  quum  hoc  alterius  sit  argumenti,  obiter  tantum  refellit.  Apostolus,  inquit,  Deum  testatur  remunerari  eos,  a  quibus  inquiritur.  Quid  tum?  Ubi  remuneratio,  illic  et  obsequii  et  meriti  respectus  est.  De  obsequio  f  xeor;  de  merito,  si  operis  [pag.  145]  dignita-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci