[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:335  RESPONSIO  CONTRA  PIGHIUM  nobis  impositum,  ipse,  et  Prosper,  et  Bernardus,  uno  ore  tradunt.  Quanquam  ut  liberalis  videatur,  haec  se  mihi  ultro  largiri  iactat,  quum  argumenta  mea  tale  nihil  evincant.  Patior  ut  sibi  domi  suae  hunc  plausum  det,  modo  cius  vanitas  omnibus  palam  appareat.  Quod  ut  fiat,  necessitatem  definiamus.  An  autem  mihi  non  concedet  Pighius,  statam  esse  ac  firmam  stabilitatem,  ubi  res  aliter  esse  non  potest  quam  sit?  Apud  Aristotelem  certe  TO  oTtoxe^  hv%ev  necessitati  semper  opponitur.  Atque  id  dictat  sensus  communis,  ut  necessarium  censeatur,  quidquid  sic  esse  oportet,  nec  aliter  esse  potest.  Hoc  modo  immutabilitas  sub  necessitate  continebitur:  unde  et  continuo  sequetur,  Deum  necessario  bonum  esse.  Quod  si  necessaria  est  eius  bonitas,  cur  non  inde  mihi  colligere  liceat,  necessario  tam  bene  velle  quam  bene  facere?  Quum  vero  ita  stabilis  perseverat,  ipse  sibi  quodammodo  necessitas  est,  non  aliunde  cogitur:  nec  tamen  se  ipsum  etiam  cogit,  sed  sponte  ac  voluntarius  ad  id,  quod  necessitate  agit,  inclinat.  Diabolus  contra  necessario  et  malus  est  et  male  agit,  nihilo  tamen  minus  voluntate.  Hinc  liquido  confici  mihi  videtur  quod  volui:  non  adeo  dissidere  a  necessario  voluntarium,  quin  societatem  aliquando  admittant.  Iam  ad  hominem,  ne  perperam  haec  ad  eum  exempla  trahi  quis  putet,  venio.  Malum  esse  dicimus,  quia  sit  ex  mala  propagine,  tanquam  malae  radicis  ac  vitiosae  malus  ramus.  Itaque  quantisper  in  natura  sua  manet,  nihil  quam  malo,  et  velle,  et  agere.  Ut  vero,  pravitate  deposita,  ad  bonum  se  convertat,  [pag.  143]  id  esso  in  eius  potestate  negamus.  Quum  ergo  nihil  ex  se  possit  quam  malus  esse,  in  eo  necessitatem  constituimus.  Ac  ne  id  simpliciter  quidem:  sed  quatenus  et  ex  mala  radice  ortus  est,  et  originis  suae  ingenium  retinet:  hoc  est,  quam  diu  spiritu  Dei  non  agitur.  Aristoteles  1)  quum  voluntarium  distinguit  a  suo  contrario,  hoc  esse  definit,  TO  ftia  ?  oi  ayvoiav  yvyvofjoevov,  hoc  est,  quod  vi  fit,  aut  per  ignorationem.  Violentum  porro  definit,  cuius  aliunde  est  principium,  ad  quod  nihil  confert  is,  qui  vel  agit,  vel  patitur.  Quid  autem  principii  nomine  significet,  ostendit  deinde  capite  quinto,  quum  iniustos  ac  intemperantes  ideo  tales  esse  sponte  docet,  quia  initio  licuerit  non  esse:  tametsi  nunc  alii  esse  nequeant  Atque  ad  eam  rem  explicandam  similibus  utitur.  Neque  enim  qui  aegrotat  sanus  erit  quum  libuerit;  et  tamen  sua  forsitan  sponte  aegrotat,  si  intemperanter  vivendo  morbum  sibi  contraxerit.  Tunc  ergo  licebat  illi  non  aegrotare:  ubi  autem  huc  progressus  est,  non  ita.  Sicut  ubi  quis  lapidem  proiecit,  non  amplius  potest  resumere;  sed  penes  ipsum  erat,  aut  retinere,  1)  Ethicorum  ad  Nicomachum  lib.  3.  cap  2   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci