|
25:335
335
REDITUS
AD
HISTORIAM.
336
Mosis
consilium
oculos
dirigere
convenit,
ut
hoc
caput
cum
fructu
legamus.
Profectiones
autem
vocat
ordines
itinerum,
stationibus
distinctos,
quia
castra
non
movebant
nisi
dato
signo,
quum
scilicet
nubes
relicto
sanctuario,
in
alium
locum
tendebat,
ac
si
Deus
e
coelo
manum
porrigeret
ad
iter
gubernandum:
unde
clarius
innotuit,
eius
potentia
retentos
fuisse
in
deserto.
3.
Profecti
sunt
de
Ramesses.
Quod
volunt
quidam
nomen
urbis
pro
tota
regione
Gossen
positum,
mihi
non
probatur:
quia
consentaneum
non
esset,
ex
locis
distantibus
ac
remotis
simul
fuisse
profectos.
Minus
etiam
quadraret
quod
mox
additur,
turmis
dispositis
egressos
fuisse:
non
quod
in
urbem
omnes
simul
confluxissent,
quia
vix
credibile
est
tantam
multitudinem
potuisse
intra
muros
recipi:
sed
quia
ex
edicto
Mosis
et
Aharon
in
agrum
urbis
aut
viciniam
fuerunt
coacti,
ut
suos
ordines
digererent,
ne
confusa
festinatione
alii
alios
impedirent.
Postquam
autem
dixit
egressos
fuisse
manu
Dei
excelsa,
ut
hanc
admirabilem
potentiam
magis
commendet,
addit
Aegyptios
testes
fuisse
ac
spectatores:
unde
colligitur
cessisse
tandem
Deo,
vel
ita
fuisse
subactos,
ut
digitum
tollere
non
auderent.
Accedit
alia
circumstantia,
quod
tunc
Aegyptii
mortuos
suos
primogenitos
sepelirent:
quibus
verbis
non
significat
Moses
cessasse
ab
impediendo
transitu,
quoniam
alio
negotio
districti
erant:
quin
potius
admonet,
quamvis
eos
exacerbaret
dolor
ex
suorum
morte,
iacuisse
tamen
quasi
exanimes:
quia
eos
debilitaverat
Dei
virtus,
ut
facultas
ad
resistendum
deficeret.
Quod
dicit
Moses
Deum
exercuisse
iudicia
contra
deos
Aegypti,
ad
commendationem
verae
religionis
spectat,
ne
unquam
deflectant
filii
Israel
ad
gentium
superstitiones,
quas
in
sua
liberatione
experti
sunt
meras
esse
fallacias.
Neque
enim
Pharao
duntaxat
prostratus
fuit
cum
suis
copiis,
sed
dii
quoque
eorum
pudefacti,
quos
sibi
fingebant
terrae
suae
praesides.
Atque
ita
refutati,
errorisque
et
stultitiae
convicti
fuerunt
omnes
eorum
cultus.
Frivolum
vero
commentum
est,
sponte
collapsa
fuisse
omnia
idola
in
Aegypto,
ut
Deus
Israel
sibi
uni
deitatis
gloriam
assereret.
Satis
est
Deum
egisse
suos
triumphos
de
idolis,
ubi
re
ipsa
palam
fecit
nullas
illis
ad
opitulandum
vires
suppetere:
et
magorum
simul
praestigias
discussit.
Huc
videtur
alludere
Isaias,
quum
dicit
(19,
1):
Ecce
Deus
in
Aegyptum
veniet,
et
concident
omnia
idola:
significat
enim
Deum
in
Aegypto
editurum
potentiae
suae
documenta,
quae
errorum
omnium
vanitatem
coarguant,
et
evertant
omnia
superstitionum
figmenta,
quibus
decepti
fuerant
Aegyptii.
8.
Profecti
de
Phihahiroth.
Narrat
populum
itinere
tridui
progressum
esse:
non
tam
ad
tolerantiae
laudem
quam
ad
celebrandam
admirabilem
Dei
potentiam,
qui
tantam
multitudinem
absque
aqua
|