[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:334  nihil  ad  rem.  Addit  praeterea,  Deum  nihil  aliorum  omnium  a  se  necessario  agere  aut  velle.  *)  Quae  philosophia,  non  modo  propter  levem  et  frivolam  curiositatem,  sed  etiam  quia  profanam  [pag.  141]  iustitiae  Dei  ab  eius  operibus  divisionem  inducit,  repudianda  est.  Quod  autem  iterum  subiicit,  nescire  se  quid  sibi  velit  illud,  Deum  velle  necessario  iustum  esse:  in  eo  parum  abest,  quin  Deum  instar  trunci  aut  stipitis  habere  se  prodat.  Voluntas,  inquit,  natura  posterior  est;  Deus  autem  natura  est  bonus.  Ergo  ineptum  est,  Deum  dicere  velle  iustum  esse,  qui  talis  est  natura.  Atqui  aptius  fecisset  ac  congruentius,  si  illud  quod  nuper  inter  Deum  et  creaturas  posuit  discrimen  in  hunc  usque  locum  servasset.  Habent  siquidem  multa  creaturae  a  natura  quae  in  voluntate  sita  non  sunt,  nec  sub  voluntatis  arbitrium  cadunt.  At  tale  quidpiam  in  Deo  imaginari,  sacrilegum  est  commentum:  qui  sic  est  natura  id  quod  est,  ut  talis  velit  esse;  sic  etiam  vult  quidquid  vult,  ut  illud  habeat  a  natura.  Nam  quum  circulari,  ut  sic  dicam,  quodam  nexu  inter  se  cohaereant  Dei  bonitas,  sapientia,  virtus,  iustitia,  voluntas,  hoc  vinculum  disrumpere,  impiae  et  diabolicae  est  imaginationis.  Quum  ergo  velit  esse  Deus  quidquid  est,  idque  necessario,  non  dubium,  quin  sicut  necessario  bonus  est,  ita  et  talis  velit  esse:  quod  tam  procul  a  coactione  abest,  ut  maxime  sit  in  eo  voluntarius:  liberum  dicerem,  si  pro  spontaneo  accipi  inter  nos  conveniret.  Quod  de  diabolo  adducimus,  sic  solvit:  hoc  ipsum,  quod  necessario  malus  sit,  poenam  esse  peccati,  quod  nulla  necessitatis  vi  coactus  admisit.  Quasi  non  haec  similiter  ratio  in  homines  conveniat.  Neque  enim,  sicut  toties  dictum  est,  in  natura,  sed  in  vitio  necessitatem  constituimus,  cui  dicimus  subiacere  hominum  genus.  Hoc  modo  interesse  docemus,  quod  in  aeternam  servitutem  addictus  fuit  diabolus,  in  qua  nulla  sit  spes  manumissionis:  nobis  relictum  est  hoc  remedium,  ut  spiritus  sancti  gratia  inde  exeamus.  Fatetur  tandem,  non  pugnare  simpliciter  cum  voluntate  necessitatem,  sed  cum  voluniate  hominum,  qui  adhuc  in  mundo  peregrinantur.  Hoc  figmento  eleganter  quidem  eludere  sibi  videtur  nostram  [pag.  142]  solutionem:  sed  quam  illi  facile  est  dicere,  tam  nobis  negare  promptum  est.  At  de  viatoribus  loquitur  Augustinus,  quum  perpetuam  necessitatis  cum  voluntate  repugnantiam  statuit.  Tuo  de  statii  primi  hominis  loqui  se  testatur,  antequam  in  miseriam  hanc,  sub  qua  nos  omnes  eius  posteri  laboramus,  incidisset.  Nunc  vero  post  eiub  lapsum,  necessitatis  iugum,  a  quo  alias  soluti  essemus  atque  immunes,  1)  Gallus  vertis  II  adiouste  aussi  que  Dieu  ne  fait  ou  veut  necessairement  rien  de  toutes  autres  choses  hors,  soymesme.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci