[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


32:334  3.  (Si  iniquitates  observes.)  Hic  iam  fatetur  se  iustas  poenas  luere,  quantumvis  misere  afflictus  sit.  Porro  quum  suo  exemplo  toti  ecclesiae  regulam  dictet,  nemo  sine  humili  deprecatione  in  Dei  conspectum  se  offerre  audeat,  praesertim  ubi  Dominus  severe  nos  tractat,  sciamus  eandem  quae  hic  editur  confessionem  a  nobis  exigi.  Nam  qui  vel  sibi  blanditur,  vel  neglectu  sua  peccata  sepelit,  dignus  est  qui  tabescat  in  suis  miseriis:  certe  indignus  est  qui  vel  minimum  levationis  a  Deo  impetret.  Simul  ergo  ac  irae  suae  signa  profert  Deus,  etiam  qui  aliis  omnium  sanctissimus  videtur,  ad  hanc  vocem  descendat,  si  iure  nobiscum  agere  statuat  Deus,  vocetque  ad  tribunal  suum,  neminem  mortalium  posse  consistere.  Atque  ut  demus  unum  hominem  hic  precari,  simul  tamen  pronuntiat  de  toto  genere  humano,  ac  si  diceret,  a  primo  usque  ad  ultimum  omnes  filios  Adae,  si  reddenda  sit  vitae  ratio,  perditos  esse  ac  damnatos.  Ergo  sanctissimos  etiam  quosque  hunc  reatum  subire  necesse  est,  ut  ad  misericordiae  asylum  confugiant.  Nec  tamen  propheta  extenuandae  culpae  causa  alios  secum  involvit:  sicut  hypocritae,  ubi  non  audent  prorsus  se  iudicio  eximere,  subterfugium  hoc  sibi  accersunt:  An  ego  vel  primus  vel  solus  peccavi?  atque  ita  dum  se  in  turba  miscent,  dimidiam  absolutionem  se  adeptos  credunt.  Propheta  vero  tale  effugium  minime  captavit  :  imo  postquam  se  penitus  excussit,  eo  graviore  poena  obstrictum  esse  fatetur,  quod  ex  toto  genere  humano  ne  unus  quidem  aeternum  exitium  effugere  queat.  Ac  si  dixisset,  Quisquis  accedet  in  conspectum  Dei,  quamlibet  rara  sanctitate  polleat,  succumbet  tamen,  quid  igitur  mecum  fiet  qui  non  unus  sum  ex  optimis?  Haec  genuina  est  huius  doctrinae  applicatio,  ut  quisque  vitam  suam  serio  examinet  ad  perfectionem  illam  quae  nobis  in  lege  praescribitur.  Sic  fiet  ut  sine  exceptione  fateri  cogatur,  cunctos  mortales  aeterno  interitu  dignos  esse  :  singuli  vero  se  millies  perditos  esse  agnoscant.  Iam  vero  docet  hic  locus,  quum  nullus  propriis  operibus  stare  queat,  quicunque  iusti  reputantur  coram  Deo,  venia  et  remissione  iustos  esse:  alioqui  evanescet  omnes  iustitia.  Et  papistae  quidem  fatentur  defectum  operum  indulgentia  suppleri:  sed  quia  partialem  somniant  iustitiam,  quae  homines  sustineat  coram  Deo,  longissime  aberrant  a  prophetae  sensu,  sicuti  ex  sequentibus  clarius  liquebit.  4.  (Quia  apud  de  est.)  Versus  hic  longius  nos  deducit,  nam  etsi  ore  tenus  fatentur  omnes  neminem  esse  in  mundo  quem  Deus,  si  velit,  aeternae  morti  non  iure  addicat;  quotusquisque  sibi  persuadet  quod  nunc  addit  propheta,  gratiam  qua  indiget  sibi  paratam  fore?  nam  vel  cum  stupore  indormiunt  suis  peccatis,  vel  fluctuantur  inter  varias  dubitationes,  et  tandem  desperationi  succumbunt.  Sine  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci