[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:333  DE  LIBERO  ARBITRIO.  possit,  sive  non  possit.  Nam  si  potest,  praesens  voluntas  hoc  facit.  Si  non  potest,  praeterita  voluntas  hoc  fecit.  Subiicit  autem,  vitari  posse,  sed  non  ipsius  hominis  virtute;  non  quando  superba,  inquit,  laudatur  voluntas,  sed  quando  humilis  adiuvatur.  1)  Porro  horum  verborum  sensum  ab  initio  posuerat:  vitari  quidem  posse  peccatum,  sed  si  vitiata  natura  prius  sanetur.  Nunc  vero  sanam  non  esse,  aut  quia,  quod  faciendum  est,  caecitate  non  videt,  aut  infirmitate  non  implet.  Quid  his  clarius  desideres?  Verum  abunde  sibi  ad  victoriam  esse  putat  Pighius,  si  Augustini  titulum  quoquo  modo  nobis  opposuerit.  Quoniam  autem  eius  distinctionis  saepius  iam  meminimus,  quam  nos  inter  coactionem  et  necessitatem  statuimus,  unde  pendet  maiori  ex  parte  haec  quaestio,  eamque  non  nisi  obiter  attigimus,  paulo  diligentius,  nunc  excutienda  nobis  est.  Nam  et  quum  eam  Pighius  superiore  [pag.  140]  libro  improbaret  ,  defensionem  in  hunc  locum  distulimus.  Negant  ergo  qui  liberum  arbitrium  contra  Dei  gratiam  tuentur,  peccatum  aut  virtutem  esse,  ubi  est  necessitas.  Kespondemus,  Deum  necessario  bonum  esse,  nihilo  tamen  minorem  ex  bonitate  laudem  consequi,  quia  non  nisi  bonus  esse  possit.  Rursus,  diabolum  necessario  malum  esse,  nihilo  tamen  minus  vitiosam  esse  eius  malitiam.  Neque  id  est  nostrum  commentum.  Sic  ante  nos  Augustinus,  sic  Bernardus  loquuti  sunt.  Quid  Pighius?  Deum  habere  separatam  a  creaturis  rationem.  Nam  quod  his  inest  ex  conditionis  necessitate,  non  ad  earum,  sed  Dei  laudem  pertinere,  ea  tantum  mereri  in  illis  laudem,  quae  sibi,  talentum  a  Deo  creditum  excolendo,  acquisierunt.  Huius  vero  aliam  esse  rationem,  ut  cuius  infinita  bonitas  referri  alio  non  potest.  Hoccine  est  subvertere  quod  dicimus?  Voluntarium  cum  necessario  minime  convenire,  extorquere  volunt  adversarii.  Nos  autem  utrumque  simul  congruere  in  Dei  bonitate  ostendimus.  Absurdum  esse  dicunt,  ut  vitio  aut  culpae  dentur  hominibus,  quae  sic  faciunt  ut  aliter  nequeant.  Nos  adducta  similitudine  absurditatem  hanc  diluimus.  Non  ratiocinamur,  bonos  ideo  aut  malos  necessario  esse  homines,  quia  necessario  bonus  sit  Deus,  sed  tantum  exemplo  indicamus,  non  adeo  a  ratione  dissentaneum  esse,  ut  laude  aut  vituperio  dignum  censeatur,  quod  tamen  necessarium  est.  Caeterum  quod  de  conditionis  necessitate  philosophatur  Pighius,  id  vero  prorsus  ab  instituto  est  extraneum.  Naturae,  quae  vocant,  aut  bona  aut  mala,  merito  nec  in  vitio  nec  in  virtute  ponuntur,  quando  eiusmodi  sunt,  ut  illib  tam  male  quam  bene  uti  possint  homines:≪voluntas  autem  bona,  et  quae  inde  oriuntur  actiones,  in  diverso  sunt  ordine.  Hoc  itaque  1)  Libro  de  perfectione  iust.  responsio  15.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci