[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:332  repetitum  carmen  occinit  :  ex  patribus  se  monstrasse,  frustra  datam  esse  legem,  si  impleri  nequeat;  locum  nec  merito  nec  demerito  fore,  nisi  tam  ad  bonum  quam  ad  malum  libera  sit  voluntas.  Atque  ut  multitudine  testium  nos  obruat,  totam  illam,  quam  ante  recensuimus,  catervam  profert.  Quod  ad  larvatum  illum  Petrum  et  fictitium  Clementem  spectat,  facessant  e  medio.  Nam  illas  ineptias  verbo  uno  non  dignabor.  De  aliis  iam  dixi,  quantum  sufficiat.  Quanquam  nullus  est  ipsorum  omnium  certior  interpres,  quam  Augustinus,  dum  suam  in  communi  causa  mentem  exponit.  Quod  enim  dixerat,  non  posse  inveniri  culpae  rationem,  ubi  natura  dominatur  aut  necessitas,  nonnisi  in  sanae  et  integrae  naturae  consideratione  valere  admonet.  Necessitati  enim  non  subiacere  homines,  sed  quam  sibi  voluntaria  culpa  primus  homo  contraxerit.  Natura,  inquit,  nobis  facta  est  poena.  Et  vindicta  primi  hominis  quod  erat  poena,  nobis  natura  est.  Quum  ergo  necessitas  peccati  sit  poena,  quae  inde  oriuntur  peccata,  merito  culpari,  et  eorum  culpam  merito  imputari  hominibus,  quando  voluntarium  est  principium.  Nunc  ergo  quid  causae  est,  cur  solutionem  a  me  positam  tanto  fastu  contemnat  ac  derideat  Pighius?  Augustinum  omitto,  non  minus  argutum,  opinor,  dialecticum,  quam  sit  Pighius:  qui  hac  aut  tali  responsione  data  se  defunctum  putat.  Sed  pietatis  sensum  consulamus,  an  non  satis  hoc  sit  ad  hominis  reatum,  ubi  sua  culpa  periisse  convincitur.  Neque  enim  alia  populum  suum  accusasatione  premit  Deus,  quum  dicit:  Perditio  tua  Israel,  in  me  tantummodo  auxilium  tuum.  At  populum  illic  arguit,  qui  verbo  suo  obtemperare  noluerat.  Fateor,  sed  quum  universalis  sit  sententia,  videndum,  quid  contineat.  Hoc  autem  procul  dubio  significat,  destitui  omni  excusatione  hominem,  si  sibi  causa  exitii  fuisse  [pag.  139]  deprehendatur.  At  hoc  non  esse  causatur  Pighius,  nisi  tam  effugere  perditionem,  quam  perdere  se  possit.  Qui  sic  balbutit,  vel  grunnit  potius,  se  primum  illud  fidei  nostrae  axioma  non  tenere  prodit,  nos,  ac  totam  nostram  ad  bene  agendum  virtutem,  in  Adam  periisse.  Nec  vero  ab  eo  se  abhorrere  hic  dissimulat,  qui  toties  corruptionem  ex  primo  parente  contractam,  non  alibi  quam  m  membris  corporis  locat.  Quod  in  altero  membro  dico  subesse  vitium,  ubi  peccatum  colligunt  vitari  posse  si  voluntarium  est,  et  ideo  argumentum  valere  nego,  quia  deductionem  habeat  a  voluntario  ad  liberum:  hoc  ut  refellat,  Augustinum  mihi  regerit,  quem  ubique  sic  ratiocinari  dicit.  Atqui  iam  toties  Augustinum  produxi  suae  sententiae  interpretem,  ut  amplius  repetere  mihi  ipsi  fastidio  sit.  Nam  quae  pro  sua  garrulitate  subinde  recinit  Pighius,  de  sana  et  integra  natura  scribit.  Ubi  autem  de  vitiosa  natura  sermo  est,  peccatum  esse  palam  pronunciat,  sive  vitari   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci