47:332  sic  eum  cognoscimus.  Simus  igitur  nova  creatura.  Habere  praecepta  significat,  in  illis  esse  recte  institutum:  servare  autem,  se  et  vitam  formare  ad  eorum  regulam.  Qui  diligit  me.  Perinde  loquitur  Christus,  ac  si  Deum  suo  amore  praevenirent  homines.  Quod  absurdum  est,  nam  quo  tempore  inimici  eramus,  reconciliavit  nos  sibi,  Rom.  5,  10.  Et  nota  sunt  Ioannis  verba,  Ep.  I,  4,  10:  Non  quod  priores  dilexerimus  eum,  sed  ipse  nos  prior  dilexit.  Verum  hic  non  est  disputatio  de  causa  vel  effectu.  Ideo  perperam  colligitur  amorem,  quo  Christum  complectimur,  Dei  erga  nos  amore  esse  ordine  priorem.  Tantum  enim  hoc  voluit  Christus,  beatos  fore  omnes  qui  ipsum  diligent,  quia  vicissim  ab  ipso  et  patre  diligentur,  non  quod  tunc  incipiat  Deus  ipsos  diligere,  sed  quia  ipsi  insculptum  in  cordibus  habent  paterni  eius  amoris  testimonium.  Eodem  spectat  quod  proxime  sequitur  membrum,  manifestabo  me  illi.  Cognitio  certe  amorem  praecedit:  sed  hoc  voluit  Christus,  se  puris  doctrinae  suae  cultoribus  daturum  ut  in  dies  in  fide  proficiant,  hoc  est:  Faciam  ut  propius  et  familiarius  ad  me  accedant.  Hinc  collige  fructum  pietatis  esse  progressum  in  Christi  notitia.  Nam  is  qui  se  habenti  daturum  promisit,  reiectis  hypocritis  proficere  facit  omnes  in  fide,  qui  evangelii  doctrinam  ex  animo  amplexi  se  totos  in  eius  obsequium  formant.  Atque  hinc  fit,  ut  multis  retro  abeuntibus  vix  decimum  quemque  videamus  in  recto  cursu  progredi:  quia  maior  pars  indigna  est  cui  se  manifestet  Christus.  Notandum  autem  est,  quod  hic  amplior  Christi  cognitio  tanquam  singulare  nostri  in  Christum  amoris  praemium  proponitur.  Unde  sequitur  incomparabilem  esse  thesaurum.  22.  Dicit  illi  Iudas.  Non  abs  re  interrogat,  cur  inter  paucos  lucem  suam  contineat  Christus,  qui  sol  est  iustitiae,  a  quo  totum  mundum  illuminari  decet.  Itaque  minus  consentaneum  esse  videtur,  ut  paucis  irradiet  ac  non  ubique  diffundat  absque  discrimine  suum  fulgorem.  Responsio  Christi  non  explicat  totam  quaestionem:  quia  nulla  illic  fit  mentio  primae  causae,  cur  se  paucis  manifestans  Christus  maiorem  hominum  numerum  celet.  Nam  certe  omnes  initio  pares  invenit,  hoc  est,  a  se  prorsus  alienos.  Quare  neminem  eligere  potest  qui  ipsum  amet,  sed  ex  hostibus  suis  eligit,  quorum  flectat  corda  in  amorem  sui:  verum  discrimen  illud,  quod  a  proposito  remotum  erat,  in  praesentia  attingere  noluit.  Consilium  eius  erat,  discipulos  ad  serium  pietatis  studium  hortari,  ut  maiores  in  fide  facerent  progressus.  Ergo  contentus  fait  hac  nota  discernere  eos  a  mundo,  quod  evangelii  doctrinam  servent.  Haec  autem  nota  posterior  est  fidei  principio,  quia  vocationis  est  effectus.  Alibi  discipulos  admonuerat  Christus  gratuitae  suae  vocationis,  atque  idem  in  memoriam  illis  postea  reducet.  Nunc  tan-