[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:331  RESPONSIO  CONTRA  PIGHIUM  suum  Ulum  catalogum,  meo  stylo  iam  superius  confossum  et  erasum,  recitat.  Ego  vero  non  cum  antiquis  patribus  mihi  bellum  esse  profiteor,  sed  cum  Pighio  duntaxat  et  similibus,  vel  canibus,  vel  porcis:  qui  sacrosanctam  et  salutarem  Dei  veritatem,  partim  impuro  et  obscoeno  rostro  contaminant,  partim  conculcant  pedibus,  partim  venenato  morsu  lacerant,  partim  latratu  persequuntur.  Verum  si  in  refutanda  eius  garrulitate  insistere  vellem,  nullus  esset  finis.  Itaque  [pag.  137]  a  lectoribus  peto,  ne  a  re  ipsa  dimoveri  se  patiantur.  Quod  si  mihi  dederint,  efficiam  ne  quid  in  meis  responsionibus  desiderent.  Nunc,  primum  quod  recito  absurdum  est:  Si  peccatum  necessitatis  est,  iam  desinit  esse  peccatum;  si  voluntarium  est,  ergo  vitari  potest.  Addo  autem,  hoc  dilemmate  vexatum  olim  fuisse  Augustinum  a  Pelagio.  Clamat  hic  phreneticus,  me  mentiri.  Atqui  nihil  dixi  quod  non  Augustinus  ipse  prodiderit.  Hanc  enim  Pelagii  ratiocinationem  nonaml)  ponit,  libro  de  Perfectione  iustitiae.  Quae  ergo  ista  est  rabies,  negare  uspiam  esse,  quod  ante  oculos  exhibetur?  At  similiter  usus  est  contra  Manichaeos  Augustinus.  Rite  quidem,  et  optima  ratione,  quum  illi  peccatum  hominibus  a  Deo  ingenitum  esse,  tanquam  substantiale  malum,  fingerent;  non  concederent  vitio  propriae  voluntatis  accidisse.  Nostra  autem  causa  dissimilis.  Ergo  sicuti  huius  absurdi  obiectione  hodie  nos  oppugnant  romanenses  theologi,  ita  olim  eadem  Augustinum  Pelagius  impetebat.  Exstat  enim  liber,  qui  hoc  testatur.  Negando  quid  proficiet  Pighius?  Et  tamen  illud,  quod  a  me  additum  Pighius  praetermisit,  quantae  est  ingenuitatis?  Nolle  me  hostes  nostros  praegravari  Pelagii  nomine,  donec  de  re  ipsa  satisfactum  a  nobis  fuerit.  Porro  satisfaciendi  ratio  haec  est:  Nihilominus  iure  nobis  imputari  peccatum,  etiamsi  necessarium  sit.  Ratio  est,  quia  si  quis  cum  Deo  disceptare  velit,  et  hoc  praetextu  iudicium  subterfugere,  quia  aliter  non  poterit,  habet  paratam  responsionem:  Perditio  tua  Israel;  in  me  tantummodo  auxilium  tuum  (Os.  13,  9).  Unde  enim  ista  impotentia,  nisi  ex  naturae  vitiositate?  Unde  porro  vitiositas,  nisi  quod  homo  defecit  a  suo  opifice?  Huius  defectionis  quum  rei  simus  omnes,  in  hac  necessitate  qua  constringimur  dico  exstare  luculentam  damnationis  nostrae  causam;  plurimum  igitur  abesse,  ut  ad  excusationem  valeat.  Hic  in  cachinnos  totus  Pighius  solvitur:  [pag.  138]  quod  tam  nihili  ratione  me  elapsum  esse  confidam.  Sed  quid  habet  ipse  quod  opponat?  Suum  illud  toties  1)  Sic  omnino  legendum  cum  Bern,  ducibus  augustini  editionibus.  Princeps  habet:  novam.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci