[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:330  iubet  aliqua  quae  non  possumus,  ut  noverimus  quid  ab  illo  petere  debeamus.  Ipsa  enim  est  fides,  quae  orando  impetrat,  quod  lex  imperat.  Deinde:  Certum  est,  mandata  nos  servare,  si  volumus.  Sed  quia  praeparatur  a  Domino  voluntas,  ab  illo  petendum  est,  ut  tantum  velimus,  quantum  sufficit,  ut  volendo  faciamus.  Certum  est,  nos  velle  quum  volumus,  sed  ille  facit,  ut  velimus  bonum.  Certum  est,  nos  facere  quum  facimus,  sed  ille  facit  ut  faciamus,  dando  vires  efficacissimas  voluntati.  Pergit  tum  postea  compluribus  scripturae  testimoniis  monstrare,  ea  ipsa  Deum  facere  in  nobis  quae  facere  nos  iubet.  Tandem  ubi  ad  conclusionem  venit,  sic  loquitur:  Satis  me  disputasse  arbitror  adversus  eos,  qui  Dei  gratiam  vehementer  oppugnant:  qua  voluntas  humana  non  tollitur,  sed  ex  mala  mutatur  in  bonam,  et  quum  bona  fuerit,  adiuvatur;  et  sic  disputasse,  ut  non  magis  ego  quam  divina  scriptura  loquuta  sit  evidentissima  veritate.  Quae  scriptura  si  diligenter  inspicitur,  ostendit,  non  solum  bonas  hominum  voluntates,  quas  ipse  facit  ex  malis,  et  a  se  iactas  bonas  in  actus  bonos  et  vitam  dirigit  aeternam,  verum  etiam  illas,  quae  conservant  saeculi  creaturam,  ita  esse  in  Dei  potestate,  ut  eas  quo  voluerit,  quando  voluerit,  faciat  inclinari.  Quod  si  potens  est,  sive  per  angelos  vel  bonos  vel  malos,  sive  quocunque  alio  modo,  operari  in  cordibus  malorum,  [pag.  136]  pro  meritis  eorum,  quorum  malitiam  ipse  non  fecit,  sed  vel  originaliter  tracta  est  ab  ipso  Adam,  vel  crevit  per  propriam  voluntatem,  quid  mirum  si  per  spiritum  sanctum  operatur  in  cordibus  electorum  bona,  qui  operatus  est  ut  corda  ipsa  essent  ex  malis  bona?  En  quibus  liberum  arbitrium  encomiis  illic  extollat.  Et  tamen,  qua  solet  verecundia,  Pighius  nos  studio  claudere  oculos  criminatur,  ne  clarissimam  lucem  cernamus.  Et  adeo  sibi  placet,  ut  vel  solo  hiatu  oris  se  lectores  incantare  posse  speret.  Quoniam  autem  in  mea  Institutione,  post  doctrinae  nostrae  explicationem,  argumenta  refutaveram,  quibus  sese  armare  solent,  qui  eam  oppugnare  volunt:  has  sibi  nunc  partes  suscipit,  ut  solutiones  meas  aut  frigidas,  aut  minus  plenas,  aut  ineptas,  aut  inanes  esse  omnes  convincat.  Hoc  ut  faciat,  dialogum  componit  in  quo  me  inducit  loquentem,  sed  pro  suo  commodo.  Nam  quoties  libet,  verba  abrumpit.  Dixeram  autem  iri  mea  Institutione,  qui  doctrinae  nostrae  resistunt,  eos  absurda  quaedam  congerere,  quibus  eam  odiosam  reddant,  tanquam  a  communi  sensu  abhorrentem;  deinde  scripturae  testimoniis  cum  ea  congredi.  Quia  utrasque  machinas  ordine  me  repulsurum  profiteor,  superbiam  meam  tragicis  acclamationibus  exagitat:  quod  ego,  misellus  culex,  tot  simul,  tantosque  elephantos,  et  nobilem  illam  aquilarum  congregationem,  hoc  est,  veteres  omnes  sanctos  adoriar.  Ac  rursus   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci