[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:330  grassatur  haec  superbia,  quae  spiritus  sancti  lucem  quantum  in  se  est  exstinguit:  nos  tamen  propriae  inopiae  conscii  sciamus,  non  ex  alio  fonte  manare  quidquid  sanae  intelligentiae  est.  Interea  ostendunt  Christi  verba  nihil  humano  sensu  posse  de  spiritu  sancto  percipi,  sed  eum  cognosci  sola  fidei  experientia.  Mundus,  inquit,  capax  non  est  spiritus,  quia  eum  non  cognoscit:  vos  autem  cognoscitis  eum,  quia  apud  vos  manet.  Solus  ergo  spiritus  est,  qui  in  nobis  habitando  cognoscendum  se  praebet,  alias  ignotus  et  incomprehensibilis.  18.  Non  relinquam  vos  orphanos.  Docet  hic  locus,  quid  sint  et  valeant  homines  spiritus  praesidio  nudati:  pupilli  nempe  sunt,  expositi  quibuslibet  fraudibus  et  iniuriis,  impares  ad  se  regendos,  denique  ad  nullam  rem  agendam  per  se  idonei.  Unicum  tanti  defectus  remedium  est,  si  nos  per  spiritum  suum  Christus  regat,  quod  se  facturum  promittit.  Primum  ergo  suae  imbecillitatis  monentur  discipuli,  ut  sibi  diffisi  ab  uno  Christi  praesidio  pendeant:  deinde  promisso  remedio  eos  in  bonam  spem  erigit,  quia  se  illis  non  defuturum  affirmat.  Quum  dicit  veniam  ad  vos,  ostendit,  quomodo  in  suis  habitet  atque  impleat  omnia:  nempe  spiritus  sui  virtute.  Unde  etiam  constat,  spiritus  gratiam  insigne  esse  divinitatis  eius  testimonium.  19.  Adhuc  paululum,  et  mundus  me  non  amplius  videbit:  vos  autem  videtis  me:  quia  ego  vivo,  et  vos  vivetis.  20.  In  Uia  die  cognoscetis,  quod  ego  in  patre  meo,  et  vos  in  me,  et  ego  in  vobis.  19.  Adhuc  paululum.  Prosequitur  commendationem  peculiaris  gratiae,  quae  discipulis  ad  levandum,  imo  tollendum  moerorem  sufficere  debebat.  Quum  subductus,  inquit,  ero  a  mundi  conspectu,  vobis  nihilominus  adero.  Caeterum  ut  hoc  arcano  Christi  intuitu  fruamur,  non  aestimanda  est  carnis  sensu  praesentia  eius  vel  absentia,  sed  fidei  oculis  ad  perspiciendam  eius  virtutem  intentos  esse  nos  decet.  Ita  fit  ut  Christum  spiritu  praesentem  semper  habeant  et  adspiciant  fideles,  quantumvis  corpore  ab  eo  distent.  Quia  ego  vivo.  Potest  esse  duplex  sensus:  vel  ut  haec  sententia  proximi  membri  confirmatio  sit,  vel  ut  seorsum  legatur,  ideo  victuros  fideles,  quia  vivit  Christus.  Priorem  sensum  libenter  amplector,  ex  quo  tamen  elicitur  haec  altera  doctrina,  vitam  Christi  nostrae  causam  esse.  Initio  causam  discriminis  notat,  cur  videndus  sit  a  suis,  non  a  mundo  :  quia  videri  nequeat  Christus  nisi  secundum  vitam  spiritualem,  qua  mundus  orbatus  est.  Non  videt  Christum  mundus,  nihil  mirum:  mors  enim  caecitatis  causa  est.  Verum  simul  ac  spiritu  vivere  quis  coepit,  oculis  etiam  ad  Christum  videndum  praeditus  est.  Hoc  autem  ideo  fit,  quia  cum  Christi  vita  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci