[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


10.2:33  33  1533  34  simulacris,  ne  ullum  pro  deo  aut  haberent  aut  adorarent.  Quod  non  omnino  impium  censendum  est.  Simulacra  enim  gentium  argentum  et  aurum,  opera  manuum  hominum,  os  habent  et  non  loquentur3)  ete.  Verum  ut  haec  verissima  et  certissima  sint,  non  tamen  satisfaciunt.  Cor  Dominus  desiderat  nulli  rei,  nulli  creaturae  addictum,  nudo  et  libero  corde  se  solum  admittendum  praedicat,  nihil  viribus  humanis  tribuendum  esse  docet,  omnia  bona  humana  contemnenda,  honores  humanos  nihili  faciendos  inculcat.  Sed  vereor  ne  mundum  Deo  praeferamus,  vincatque  caro  spiritum.  Quotusquisque  nostrum  in  suo  ordine  primus  nominari  non  cupit?  Quis  divinae  philosophiae,  quid  dixi  divinae  philosophiae,  imo  sophismatis  non  dat  operam,  ut  apud  homines  sit  in  pretio?  Quis  bonis  humanis  non  inhiat?  Quis  non  malit  suis  nugis  hominibus,  quam  veritate  evangelii  Deo  placere?  O  hominum  immensam  stultitiam,  o  vanam  gloriam.  An  ignoramus,  Deum  corda  et  renes  scrutari?  An  nescimus,  illum  animam  perdere  et  in  gehennam  mittere  posse?  O  belluas  et  insensatos  homines,  qui  belluarum  more  tantum  praesentia  spectant.  An  nescimus,  viri  fratres,  quoniam  omnes  stabimus  ante  tribunal  Christi?  Id  si  plane  intelligeremus,  soli  pietati,  soli  spiritui  incumberemus.  Nos  calamitatibus,  aegritudine,  afflictionibus,  tribulationibus  a  Deo  exerceri  gauderemus.  Nam  eos  beatos  esse  Christus  pronunciat  qui  in  his  lugent,  qui  de  suis  viribus  desperant,  et  nihilominus  vitae  integritatem  expetunt,  omnia  moliuntur,  omnemque  operam  in  eo  collocant  ut  probi  sint,  aliosque  ad  meliorem  vitae  conditionem  ac  iustitiam  amplectendam  pertrahant.  Atque  ii  sunt  qui  esuriunt  et  sitiunt  iustitiam:  qua,  si  verbum  Dei  nos  fallere  non  potest,  saturabuntur.  Nec  mirum:  siquidem  certas  illorum  conscientias  evangelium  Dei  reddit  de  remissione  peccatorum,  de  amore  Dei,  an  sint  accepti  Deo.  Qua  re  nihil  iucundius,  nihil  melius  homini  christiano  accidere  potest.  Quod  si  non  intelligatur,  in  summo  errore  homines  versari  necesse  est.  Quis  enim  cultus,  quae  pietas,  quae  religio  esse  potest  dubitante  conscientia?  Ita  Paulus  ad  Romanos,  ut  omnem  conscientiis  eximeret  dubitationem,  contendit  multis  rationibus  reconciliationem  et  iustificationem  ex  conditione  nostrae  dignitatis,  aut  nostris  meritis  non  pendere.  Nam  ex  psalmis,  Beati,  inquit,  quorum  remissae  sunt  iniquitates  et  quorum  tecta  sunt  peccata:  beatus  vir  cui  non  imputavit  Dominus  peccatum.  Et  rursus,  post  longam  de  iustitia  Dei  disputationem:  Ubi  igitur  gloriatio  tua?  exclusa  est:  per  quam  legem?  operum?  non,  sed  per  legem  fidei:  arbitramur  enim  fide  iustificari  hominem  sine  operibus  legis.  Sed  quid  clarius  dici  potuit  iis  quae  3)  sic.  Calvini  opera.  Vol  X  P.  II.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci