[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


20:329  329  1564  IUL.  330  troversia,  ex  quibus  scriptis  avide  isti  quaedam  arripuerunt,  et  pro  firmitate  caussae  suae  amplexi  sunt.  In  eo  videlicet  dum  dicunt:  Si  de  rebus  ipsis  conveniret,  non  multa  esset  contentio  inter  partes  de  verbis,  nempe  de  Verbo  Trinitatis,  Essentiae,  Personae,  Communicationis  Idiomatum,  proprietatis,  relationis,  et  id  genus.  Quas  omnes  loquutiones  isti  quodammodo  reiicere  et  fastidire  videntur,  quod  scilicet  non  reperiantur  in  Scripturis.  Quod  vero  de  rebus  ipsis  conveniat,  firmissimis  ex  scriptura  adductis  testimoniis  comprobare  et  evincere  satagunt,  tenere  se  et  amplecti  verum  fidei  fundamentum.  Dicunt  enim  extra  Patrem,  Filium  et  Spiritum  Sanctum  non  esse  somniandam  aliquam  Divinitatis  Essentiam  communem  tribus  :  sed  Filium  Dei  generatione,  Spiritum  vero  Sanctum  processione  accepisse  illud  totum  quicquid  sunt  a  Patre,  ac  primum  quidem  accepisse  eos  ipsam  Naturam,  Essentiam,  seu  in  ipsa  Divinitate  subsistentiam,  ac  adeo  ipsum  esse  suum  :  deinde  parem  per  omnia  potentiam,  gloriam,  maiestatem,  par  imperium,  unamque  et  eandem  voluntatem  :  Aeternum  Filium  ex  aeterno  Patre  ante  omnia  secula  ex  substantia  Patris,  non  autem  per  ipsam  eius  voluntatem  tantum  genitum,  Deum  verum  de  Deo  vero,  lumen  de  lumine,  Deum  plenum  de  Deo  pleno,  perfectum  de  perfecto,  coessentialem,  cosempiternum,  coinfinitum  et  coimmensum,  per  quem  et  secula  condita  sunt,  nulla  in  parte  Patre  minorem,  sicut  altera  pars  eos  calumniari  consuevit,  sed  per  omnia  parem  et  aequalem  Patri.  In  ea  tamen  quasi  eminentia  Patris  appareat,  quod  ille  sit  ingenitus,  et  a  se  ipso,  ac  ex  se  ipso  Deus.  Filius  vero  ex  substantia  seu  Essentia,  Natura  ac  Divinitate  Patris  genitus:  Et  quod  Filius  sit  missus,  non  Pater.  Filius  incarnatus,  non  Pater.  Arripuerunt  et  illud  ex  libello  Censurae  Ecclesiarum,  quod  ex  Graecis  scriptoribus  affertur,  Patrem  esse  Principium  Filii  et  Spiritus  Sancti.  Non  quidem  intelligunt  principium  temporis,  sed  generationis  in  Filio,  et  processionis  in  Spiritu  Sancto.  Ac  inde  inferre  et  concludere  conantur,  quod  Deo  Patri  propterea  in  Scripturis  Unius  Dei  praerogativa  seu  praeeminentia  ac  appellatio  tribuatur  ratione  paterni  nominis,  tanquam  autori,  qui  Filii  et  Spiritus  Sancti  sit  principium  atque  caussa.  Et  quod  Filius  et  Spiritus  Sanctus  ex  Patre,  tanquam  Divinitatis  scaturigine,  acceperunt  naturam  seu  subsistentiam  suam  ac  adeo  illud  quicquid  sunt,  non  Pater  ab  illis.  Et  propterea  illum  a  se  ipso  Deum,  Filium  verum  Deum  de  Deo  et  Spiritum  Sanctum,  Spiritum  Dei,  hoc  est,  Patris,  dicendum  esse  existimant.  Quanquam  et  Spiritum  Christi  dicendum  esse  non  negent,  ut  puta  in  quo  inhabitat  plenitudo  Divinitatis  corporaliter,  et  quod  aeque  Filius  mittat  Spiritum  paracletum,  sicut  et  Pater.  Et  sic  Divinitatem  eandem  in  omnibus  tribus,  quae  tamen   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci