[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:328  habebit.  Facit  enim  pro  more  suo  Pighius,  decies  rem  unam  iterando.  Quod  Dei  iudicium  non  fore  iustum  commemorat,  nisi  cuique  reddat  pro  meritis:  respondeo,  quod  Augustinus:  Vae  universo  hominum  generi,  si  merita  nostra  in  iudicando  Deus  expendat.  Quod  ad  mercedem  attinet,  quam  Deus  servis  suis  pollicetur,  reddet  quidem  illis  coronam  iustitiae  iustus  iudex.  Sed  hoc  quoque  quaerendum  erat,  unde  sanctis  proveniat  iustitia,  quae  tunc  coronabitur.  Certum  autem  est,  nihil  esse  quam  merum  Dei  donum.  Quid  ergo  inde  hominum  potentiam  colligit?  Et  quoniam  de  infirmo  scripturae  praesidio  sibi  male  conscius  est,  ad  solenne  illud  suum  suffugium  protinus  dilabitur:  sic  Origenem,  sic  Tertullianum,  sic  Hilarium  et  reliquos  sensisse.  Verum,  etiam  si  astringi  me  eorum  autoritate  ligarique  sic  patiar,  ut  derelicta  scripturae  certa  veritate  in  eo  acquiescam,  quod  illis  visum  fuerit  (quod  nec  facturus  sum,  et  facere  nefas  est),  iam  tamen  [pag.  133]  ostendi,  quam  calumniosa  interpretatione  eorum  sententias  in  nos  detorqueat.  Nam  quod  dicunt,  frustra  esse  legem,  nisi  sit  obsequendi  facultas,  et  similia,  haec  merito  dicerentur,  si  servitus  haec,  quae  nos  impeditos  tenet  ac  virtutem  aufert,  naturae  foret,  non  proprii  vitii.  Nunc  vero  quum  istud  semper  in  promptu  sit,  quidquid  impotentiae  aut  defectus  in  nobis  est,  culpae  nostrae  esse  imputandum,  hoc  responso  diluuntur  omnes  illae  obiectiones  ac  solvuntur.  Atque  ita  solvit  Augustinus,  tum  in  illis  quos  nuper  recensui  libris,  tum  in  libello  de  Perfectione  iustitiae.  Itaque  hoc  nimis  prostitutae  frontis  est,  ipsius  quoque  Augustini  testimonio  hic  abuti.  At  claris  verbis  negat,  in  eo  peccari  quod  vitari  non  potest;  et  ubi  natura  dominatur  aut  necessitas,  illic  tradit  inveniri  non  posse  culpae  rationem.  Ex  adverso  reclamat,  frustra  sibi  praescribi  de  talium  librorum,  quos  iuvenis  scripserat,  vetustate.  Nam  et  ideo,  inquit,  1)  retractanda  suscepi  mea  opera,  ut  nec  me  ipsum  in  omnibus  me  sequutum  fuisse  demonstrem,  sed  proficienter  me  scripsisse  existimo,  non  a  perfectione  coepisse.  Huic  vero  Pighii  calumniae  in  Retractationibus  sic  occurrit:  Aliud  est,  quaerere  unde  sit  malum;  aliud,  unde  redeatur  ad  pristinum,  vel  ad  maius  perveniatur  bonum.  Paulo  post  citat  hoc  pridem  a  se  dictum:  Quoniam  non  sicut  sponte  homo  cecidit,  ita  surgere  potest,  porrectam  nobis  dexteram  Dei  firma  fide  teneamus.  Et  similia.  Et  tamen  excusat,  quod  ne  sic  quidem  totum,  quod  dictu  necessarium  fuerat,  comprehenderit.  Item  de  Perfectione  iustitiae:  Per  arbitrii  libertatem  factum  est,  ut  homo  cum  peccato  esset:  sed  iam  poenalis  vitiositas  subsequuta,  ex  libertate  fecit  necessitatem.  1)  De  bono  perseverantiae  ad  Prosper,  cap.  12  et  21.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci