|
20:328
4125.
RADZIVIL1U8
CALVINO.
Pertinet
ad
controversiam
de
trinitate.
(Ex
autographo
Arch.
Turic.
Plut.
VI.
Vol.
106,
olim
Epp.
II.
971
ss.
-
Simler.
Vol.
110.)
Clarissime
idemque
ornatissime
vir,
amice
noster
plurimum
carissime
et
observandi
ssime.
Non
dubitamus
te
virum
sapientem
moveri
orbis
terrarum
contentionibus
ac
vero
potissimum
pro
tua
eximia
et
excellenti
pietate
prosequi
gemitibus
inenarrabilibus
dissidia
religionis,
tum
dissipationes
distractionesque
Ecclesiarum
ac
docentium
in
Ecclesia
Dei.
Ac
eadem
ipsa
caussa
nos
impulit
ad
te
hoc
tempore
scribere,
qui
in
tantis
doctrinae
et
opinionum
procellis,
iudicium,
consilium
et
opem
tuam
nobis
magnopere
necessariam
esse
statuimus,
ad
teque
hominem
alioquin
pientissimum,
nobis
vero
amicissimum,
pro
fideli
et
salutari
consilio
in
rebus
magni
in
religione
momenti
confugimus.
Nolumus
enim
te
celare,
exarsisse
non
ita
pridem
graves
et
cumprimis
arduas
controversias
in
Regno
Poloniae,
et
in
magno
Ducatu
Lithuaniae,
ac
in
ceteris
provintiis
et
ducatibus
Serenissimi
Regis
nostri
Sigismundi
Augusti,
de
primario
fidei
nostrae
fundamento:
Et
quidem
exarsisse
non
inter
Papistas,
sed
inter
nos,
qui
Iesu
Christo
unico
liberatori
et
assertori
salutis
nostrae
nomina
dedimus,
quique
Antichristi
catarmata
Divina
gratia
affluente
a
nobis
reiicimus,
hoc
est,
inter
ipsosmet
Evangelicos,
qui
hactenus
magno
consensu
sequuti
sumus
et
sequimur
per
totam
Poloniam
et
Lithuaniam
confessionem
et
consensum
Ecclesiarum
vestrarum
per
Helvetiam
et
Allobroges.
Alii
sunt
qui
in
articulo
fidei
de
Trinitate,
tametsi
non
rem
ipsam,
sed
nomina
illa
usitata
Dei,
Trinitatis,
Dei
Essentiae,
Dei
unius
qui
se
in
Patre
et
Filio
et
Spiritu
sancto
patefecit,
aut
in
tribus
Personis
revelavit,
Item:
Unus
Deus
Trinitas,
Unus
Deus
in
Trinitate,
Unus
Deus
trinus,
Tres
Personae
in
una
Essentia,
una
Essentia
in
tribus
Personis,
et
id
genus,
prorsus
tanquam
humana
inventa
reiiciunt,
et
soli
expresso
Verbo
Dei
in
hac
parte
standum
esse
statuunt,
et
symbolis
Apostolico
et
Nicaeno.
In
Athanasii
vero
pleraque
reiiciunt.
Dicunt
enim
Deum
Trinum
unum,
et
unum
trinum
nihil
aliud
esse,
quam
merum
Sabellianismum.
Quod
videlicet
verbis
tantum
concedant
illi
realem
existentiam
ac
distinctionem
Patris,
Filii
et
Spiritus
Sancti.
Re
ipsa
tamen
confusionem
Sabellii
inducunt.
Ac
prodierunt
non
ita
pridem
iudicia
Ecclesiarum
Tigurinae
et
Heidelbergensis
de
hac
ipsa
con-
|