[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:326  suaeque  damnationi  relinquantur.  Praeterea,  non  esse  eiusmodi  gratiam  hanc,  quae  illis  bene  agendi  potestatem  conferat,  si  velint:  ut  in  eorum  postea  optione  sit,  velle  aut  non  velle;  sed  efficaciter  ipsos  permovere  ut  velint:  imo  voluntatem  ex  mala  bonam  facere,  ut  necessario  bene  velint.  Ad  haec,  non  id  semel  fieri,  ut  homines  deinde  sibi  relinquantur,  sed  continuo  tenore  eos  gubernari:  ut  non  minus  in  bono  perseverare  quam  bonum  incipere,  Dei  donum  sit.  Deum  porro  non  alia  induci  ratione,  ut  homines  tum  regendos  spiritu  suo  suscipiat,  tum  susceptos  ad  extremum  usque  vitae  regat  atque  in  perseverantia  confirmet,  nisi  [pag.  130]  gratuita  sua  bonitate,  nullo  ullius  meriti  respectu:  sicut  revera  nullum  habere  possunt,  nec  in  opere,  nec  in  voluntate*,  nec  etiam  in  cogitatione.  In  hoo  compendio  si  quid  deprehendatur,  quod  non  sit  ex  quatuor  illis  libris  sumptum,  causam  non  dico,  quin  me  nullius  fidei  hominem  totus  mundus  iudicet.  Quid  autem  in  tota  nostra  doctrina  aliud  continetur?  Ergo  etiamsi  crepet  Pighius,  nobis  hoc  extorquere  non  potest,  quin  Augustinus  sit  noster.  Quid  ergo  superest,  quominus  eum  in  beluinam  naturam  degenerasse  clamet?  Sicuti  se  facturum  denunciavit,  si  ostenderetur  causae  nostrae  suffragari.  IN  LIBRUM  QUARTUM.  Ne  cui  dubium  sit,  quid  hactenus  sua  garrulitate  consequutus  fuerit  Pighius,  magnificum  ex  integro,  sed  umbratilem  ac  imaginarium,  sibi  triumphum  canit.  Prostrati,  inquit,  sunt  primo  ariete  adversarii.  Ego  autem  valde  durus  sum,  qui  stragem  hanc  non  sentio.  Mihi  enim  rectus  adhuc  firmusque  stare  videor.  Et  quo  plus  profecisse  se  ostendat,  si  veterum  opinionem  nobis  opposuerit,  sacrilegam  illam  suam  vocem  iterum  ructat:  nullius  scripturae  autoritate,  quamlibet  clarae,  nostro  quidem  iudicio,  et  evidentis,  adversus  claram  consonantemque  orthodoxorum  patrum  sententiam,  adversus  communem  ecclesiae  definitionem,  aliquid  credere  cuiquam  licere.  Fieri  enim  posse,  ut  in  scripturae  intelligentia  erret  unusquisque  nostrum;  ut  erret  ecclesia,  fieri  in  his  quae  ad  fidei  veritatem  pertinent  non  posse,*)  quia  sit  columna  et  firmamentum  veritatis.  Sed  quum  novum  non  sit,  quod  usu  venisse  saeculis  omnibus  constat,  ut  ecclesiae  umbra  se  falso  tegant,  eiusque  titulum  arripiant,  qui  sunt  infestissimi  alias  eius  hostes,  veram  ecclesiam  a  falsa  quomodo  [pag.  131]  discernere  conveniet?  Ad  multitudinem,  inquit  Pighius.  Atqui  putabam  ex  verbo  Dei  iudicandum:  ut  quae  1)  Beza  emendavit:  ut  erret  ecclesia,  in  his  quae  ad  fidei  veritatem  pertinent,  fieri  non  posse.  21*   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci