[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:326  nascitur,  quod  est  valde  indignum,  quum  hac  ia  parte  immensam  patris  bonitatem  repraesentet.  10.  Quod  ego  in  patre,  et  pater  in  me.  Haec  verba  non  ad  divinam  Christi  essentiam  refero,  sed  ad  modum  revelationis.  Christus  enim  quoad  arcanam  suam  deitatem  nihilo  nobis  notior  est  quam  pater.  Verum  dicitur  esse  expressa  Dei  imago,  quia  se  totum  in  illo  patefecit  Deus  :  quatenus  illic  immensa  eius  bonitas,  sapientia  et  virtus  in  solidum  apparet.  Neque  tamen  perperam  veteres,  qui  hinc  testimonium  sumunt  pro  asserenda  Christi  divinitate.  Sed  quia  non  simpliciter  disputat  Christus,  quis  sit  in  se,  sed  qualis  debeat  agnosci  a  nobis,  virtutis  potius  quam  essentiae  elogium  est.  Pater  ergo  in  Christo  esse  dicitur,  quia  in  eo  habitat  plena  divinitas  et  virtutem  suam  exserit.  Christus  vicissim  dicitur  esse  in  patre,  quia  divina  virtute  se  unum  cum  illo  esse  ostendit.  Verba  quae  ego  loquor.  Probat  ab  effectu  non  alibi  quam  in  se  quaerendum  esse  Deum.  Doctrinam  enim  suam,  quum  coelestis  sit  ac  vere  divina,  testimonium  esse  contendit  ac  illustre  speculum  praesentiae  Dei.  Si  quis  contra  obiiciat,  prophetas  omnes  pro  Dei  filiis  habendos  esse,  quia  divinitus  loquuti  sint  ex  spiritus  afflatu  Deumque  habuerint  doctrinae  suae  autorem,  solutio  in  promptu  est:  videndum  scilicet  esse  quid  contineat  doctrina.  Prophetae  enim  alio  discipulos  suos  ablegant,  Christus  autem  in  se  retinet.  Tenendum  est  etiam  quod  tradit  Apostolus  primo  ad  Hebraeos  capite:  loqui  nunc  e  coelo  Deum  per  os  filii  sui,  qui  velut  ex  terra  per  Mosen  loquutus  est.  Non  loquor,  inquit,  a  me  ipso,  hoc  est,  ut  homo  duntaxat  vel  humanitus,  quia  pater  vim  spiritus  sui  in  doctrina  proferens,  suum  in  eo  numen  vult  agnosci.  Quum  dicit  patrem  facere  opera,  non  debet  hoc  ad  miracula  restringi.  Potius  enim  priorem  sententiam  continuat,  quod  Dei  maiestas  conspicuam  se  in  doctrina  praebeat:  ac  si  diceret,  hoc  esse  vere  Dei  opus,  unde  statui  certo  possit  Deum  in  ipso  manere.  Ergo  per  opera  divinae  potentiae  specimen  intelligo.  11.  Credite  mihi  quod  ego.  Primum  a  discipulis  postulat  ut  fidem  habeant  suo  testimonio,  dum  se  asserit  Dei  esse  filium.  Quia  autem  hactenus  nimis  tardi  fuerant,  oblique  eorum  ignaviam  perstringit.  Si  mea,  inquit,  affirmatio  non  facit  fidem  et  tam  parvi  aestimor  a  vobis,  ut  non  putetis  verbis  meis  credendum,  saltem  perspicite  istam  virtutem,  quae  Dei  praesentiae  visibilis  est  imago.  Est  quidem  illud  valde  absurdum,  non  pendere  prorsus  ex  ore  Christi,  quum  amplecti  sine  ulla  haesitatione  oporteat  quidquid  vel  uno  verbo  indicavit.  Sed  hic  Christus  discipulos  obiurgat,  quod  toties  eadem  de  re  admoniti  tam  parum  profecerint.  Non  docet  quaenam  sit  fidei  natura,  sed  se  habere  testatur  quod  etiam  ad  coarguendos  incredulos  sufficiat.  21*  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci