|
32:325
325
PSALMUS
CXXVIII.
326
tis
orbitas
vel
sterilitas
longe
esset
felicior,
quam
luctuosa
foecunditas.
Itaque
non
abs
re
Solomo,
ut
clarius
illustret
Dei
beneficium
eoyivstav
ac
generosam
indolem
celebrat
in
liberis.
Videri
quidem
posset
similitudo,
qua
utitur,
paulo
asperior.
Quemadmodum
armatur
sagittarius
arcu
bene
instructo,
sic
homines
liberis
suis
muniri
tanquam
arcu
et
pharetra.
Si
quis
tamen
propius
expendat,
fatebitur
eleganter
hoc
fuisse
dictum:
admonet
enim,
quodammodo
esse
exarmatos
qui
sobole
carent,
quid
enim
aliud
est
orbitas
et
solitudo?
Non
vulgare
autem
est
Dei
donum,
hominem
renovari
in
sua
progenie:
quia
novum
robur
tunc
Deus
suppeditat,
ut
quasi
secundo
vivere
incipiat
qui
alioqui
statim
deficeret.
Haec
doctrina
apprime
cognitu
utilis
est,
nam
et
brutorum
animalium
foecunditas
uni
Deo
diserte
adscribitur.
Si
Deus
beneficium
suum
reputari
vult,
quod
vaccae
et
oves
et
equae
concipiunt,
quam
inexcusabilis
erit
hominum
pravitas,
ubi
Deus
honorifico
patrum
titulo
eos
ornat,
gratiam
hanc
pro
nihilo
ducere?
Adde
quod
nisi
homines
liberos
divinitus
sibi
dari
reputent,
contemptim
et
fastidiose
eos
alunt,
sicut
haec
cognitio
optimus
est
alacritatis
stimulus
ad
educandam
sobolem.
Iam
qui
sic
beneficium
reputat,
libere
et
sedato
animo
exspectabit
dum
gratiam
suam
continuet
Deus:
neque
etamsi
exiguum
patrimonium
filiis
relinquat,
ultra
modum
anxius
erit.
5.
{Non
pudefient
dum
loquentur.)
Describit
hic
liberos
qui
iustitia
et
integritate
praediti
non
dubitent
vitae
suae
rationem
reddere,
ut
os
malevolis
obstruant
et
calumniatoribus.
Scimus
in
portis
olim
actos
fuisse
legitimos
conventus.
Perinde
ergo
hic
de
porta
loquitur
Solomo,
ac
si
nunc
quis
Tribunal
diceret,
vel
Curiam,
vel
Senatum.
Ac
notemus,
praecipue
innocentiam
laudari
in
sobole,
ut
hanc
gratiam
suo
pretio
aestiment
patres.
Nuper
liberos
virtute
et
praeclara
natura
ornatos
sagittis
similes
fecerat:
ne
quis
hoc
ad
violentiam
traheret,
ac
si
latronum
instar
permitteret
per
fas
et
nefas
grassari,
praesidium
quod
patribus
suis
afferre
debent,
diserte
in
virtute
morumque
integritate
statuit.
Docet
ergo
optandus
esse
tales
liberos
qui
non
violenter
opprimant
miseros
homines,
praevaleant
astu
et
fraudibus,
multas
opes
iniuste
sibi
accumulent,
tyrannicam
potentiam
sibi
acquirant,
sed
qui
aequitatem
colant,
non
recusent
subesse
legibus,
parati
sint
ad
vitae
suae
defensionem.
Quamvis
autem
sub
casta
disciplina
sedulo
formare
debeant
patres
suos
liberos,
meminerint
tamen
id
se
nonnisi
mera
et
singulari
Dei
gratia
posse
consequi.
Subindicat
etiam
Solomo,
quantumvis
probitati
addicti
simus,
nunquam
tamen
defore
nobis
obtrectatores,
quia
si
ab
omni
maledicto
immunis
esset
integritas,
nulla
esset
cum
inimicis
disceptatio.
|