32:324  tam,  composite  tamen  et  tranquillis  animis  Dei  vocationi  parent:  ita  eorum  manus  otiosae  non  sunt,  sed  animi  se  continent  in  fidei  silentio,  ac  si  dormirent.  Si  quis  rursus  obiiciat,  fideles  saepe  aestuare  diris  curis,  et  dum  premuntur  rerum  omnium  inopia,  ac  destituuntur  mediis  omnibus,  esse  in  crastinum  anxios:  respondeo,  si  perfecta  esset  in  Dei  cultoribus  fides  et  pietas,  perspicuam  fore  Dei  benedictionem  cuius  meminit  propheta:  itaque  quoties  immodice  torquentur,  id  contingere  eorum  vitio,  quia  in  Dei  providentiam  non  solide  recumbunt.  Addo  etiam,  magis  severam  poenam  de  ipsis  exigi  quam  de  incredulis,  quia  ipsis  utile  est  inquietudine  huc  illuc  ad  tempus  raptari,  ut  ad  quietum  hunc  somnum  perveniant.  Interea  tamen  praevalet  Dei  gratia,  et  in  mediis  tenebris  semper  emicat,  quod  Dominus  filios  suos  quasi  per  somnum  alit.  3.  Ecce  haereditas  Iehovae,  filii:  merces,  fructus  ventris.  4.  Sicut  sagittae  in  manu  robusti  ito  filii  adolescentiae.  5,  Beatus  vir  qui  impleverit  pharetram  suam  illis,  non  pudefient  dum  loquentur  inimicis  suis  in  porta.  3.  (Ecce  haereditas  Iehovae,  filii.)  Hic  speciem  unam  profert  Solomo,  in  qua  praecipue  agnosci  vult  quod  hactenus  in  genere  testatus  est,  vitam  hominum  a  Deo  gubernari.  Nihil  videtur  magis  naturale  quam  ut  homines  ex  hominibus  nascantur.  Ita  somniat  maior  pars,  postquam  ab  initio  id  statuit  Deus,  iam  eo  cessante,  arcano  naturae  instinctu  sobolem  gigni:  imo  qui  aliquo  pietatis  sensu  praediti  sunt,  quamvis  Deum  non  negent  humani  generis  patrem  esse  et  autorem,  non  tamen  agnoscunt  ad  hunc  peculiarem  delectum  eius  curam  descendere,  sed  creari  homines  universali  quodam  motu.  Perversum  hunc  errorem  corrigere  volens  Solomo  filios  nominat  Dei  haereditatem:  et  fructum  uteri,  eius  munus.  Nam  hebraicum  nomen  "Ot��f  quod  mercedem  reddunt,  significat  quidquid  beneficiorum  in  homines  Deus  confert,  ut  clare  patet  ex  multis  scripturae  locis.  Itaque  sensus  est,  non  fortuito  casu  obtingere  liberos,  sed  ut  Deo  visum  est  singulis  partem  suam  distribuere.  Porro  quum  bis  idem  repetat,  haereditas  et  merces  idem  valent:  quia  utrumque  vel  fortunae  vel  hominum  vigori  opponitur,  ut  quisque  maxime  vegetus  est,  idoneus  videtur  ad  procreandam  sobolem.  Contra  pronuntiat  Solomo,  patres  fieri  quos  Deus  hoc  honore  dignatur.  Porro  quia  non  semper  numerosa  soboles  gaudium  affert  parentibus,  additur  secunda  Dei  gratia,  dum  liberos  format,  ornatque  praeclara  indole  et  omni  genere  virtutum.  Merito  disputat  Aristoteles  in  politicis  an  censeri  TwAuxsxvia  in  bonis  debeat:  idque  negat,  nisi  accedat  eoyeveta,  hoc  est  generositas  vel  naturae  probitas  in  ipsis  liberis.  Et  certe  mul-