25:324  quid  peculiare  appetant,  et  ab  illis  separatum.  Speciosus  interea  color  obiiciebatur  qui  oculos  perstringeret:  Aliis  nihil  detrahi,  quin  potius  tantundem  accrescere:  quia  hoc  modo  tota  regio  trans  Iordanem  illis  integra  manebat:  deinde  levari  potius  molestia  quam  aliquid  facere  iacturae:  quia  expeditio  minus  futura  erat  difficilis,  si  turba,  quae  pecoribus  onusta  erat,  subsideret,  nec  remoram  iniiceret  exercitui  magis  soluto,  et  ad  properandum  accincto.  Atqui  belli  societas  divinitus  sancita,  eos  insolubili  vinculo  tenebat  astrictos,  ne  reliquum  populum  desererent.  Religio  etiam  erat,  terminos  haereditatis  a  Deo  promissae  movere.  Universo  generi  Abrahae  assignata  erat  terra  Chanaan,  in  qua  inclusi,  quasi  peculiarem  nidum  incolerent  ��  Nunc  transiliunt  tribus  Gad  et  Ruben  fines  illos,  et  simul  a  corpore  ecclesiae  se  divellunt,  ac  si  vellent  a  Deo  emancipari.  Quo  magis  cavendum  est  ne  post  nostras  cupiditates  vagemur.  Et  quum  dicit  Moses  eos  vidisse,  vel  considerasse  terram,  cavere  discamus  ne  oculi  nostri  illicito  aspectu  conspiciant  perversas  illecebras  ad  excaecandam  mentem:  deinde  sensus  venenata  dulcedine  sic  fallendos,  ut  obruta  iaceat  aequitas  et  ratio.  Nomen  hebraicum  pro  quo  peculium  reddidimus,  non  modo  pecora  et  armenta,  sed  etiam  greges  ovium  significat.  Erant  quidem  fere  omnes  Israelitae  pecuarii:  sed  ex  verbis  Mosis  colligimus,  duas  istas  tribus  abundasse  pecorum  multitudine:  forte  quia  regio  quam  habitabant  in  Aegypto  ad  pascendum  commodior  eos  incitaverat,  ut  vitae  genus  alioqui  omnibus  commune,  et  a  patribus  acceptum,  cupidius  retinerent:  neque  enim  probabile  est  in  itinere  ita  fuisse  prae  aliis  auctos.  2.  Venerunt  igitur  filii  Gad.  Aequa  in  speciem  postulatio,  quum  terrae  incolas  expulerit  Deus,  fertilitas  autem  ipsos  ad  habitandum  invitet,  non  esse  negandum,  ut  vacuos  et  desertos  agros  possideant:  laudanda  etiam  modestia,  quod  neque  discessionem  faciunt  a  populo,  neque  tumultuantur,  neque  violenter  loca  sibi  utilia  occupant  :  sed  Mosis  et  seniorum  permissu  id  sibi  licere  cupiunt,  ac  si  causam  suam  subiicerent  eorum  arbitrio.  Sed  (quemadmodum  nuper  dixi)  si  animos  eorum  occupaverat  privata  utilitas,  ut  quod  praecipuum  erat  non  occurreret:  nempe  omnibus  propositam  esse  terram  Chanaan,  ut  illic  simul  habitarent,  a  profanis  gentibus  separati,  deinde  iniustum  esse  non  modo  ipsos  otio  perfrui,  aliis  militantibus,  sed  etiam  quiescere  in  certa  sede  et  tranquilla,  quum  decem  tribus  ad  terram  gladio  conquirendam  adhuc  pergerent.  6.  Bespondit  autem  Moses.  Tam  acris  et  dura  obiurgatio  mali  gravitatem  ostendit.  Neque  enim  Mosen  inconsideratus  fervor  praecipitem  egit,  ut  tantopere  excandesceret,  neque  errore  lapsus  est,