|
25:323
323
REDITUS
AD
HISTORIAM.
324
rior
sensus
magis
probatur,
ut
propitius
in
posterum
quoque
esset
Deus
populo
suo,
memoriale
illud
in
eius
oculis
fuisse
locatum.
NUMER.
CAP.
XXXII.
1.
Peculium
vero
multum
erat
filiis
Buben,
et
filiis
Gad
multum
admodum:
qui
viderunt
terram
Iaazer
et
terram
Galaad,
et
ecce,
locus
ille
erat
locus
peculii.
2.
Venerunt
igitur
filii
Gad
et
filii
Buben,
et
dixerunt
ad
Mosen
et
Eleazar
sacerdotem,
et
ad
principes
congregationis,
dicendo:
3.
Ataroth,
et
Dibon
et
Iaazer,
et
Nimrah
et
Hesbon,
et
Elalech,
et
Sebam,
et
Nebo,
et
Behon:
4.
Terra
quam
percussit
Iehova
ante
congregationem
Israel,
terra
peculii
est,
et
servis
tuis
est
peculium.
5.
Dixerunt,
inquam,
si
invenimus
gratiam
in
oculis
tuis,
detur
terra
haec
servis
tuis
in
possessionem:
ne
transire
nos
facias
Iordanem.
6.
Bespondit
autem
Moses
filiis
Gad
et
Buben:
Num
fratres
vestri
ingredientur
pugnam,
et
vos
manebitis
hic?
7.
Et
quare
frangetis
cor
filiorum
Israel,
ne
transeant
ad
terram
quam
dedit
eis
Iehova?
8.
Sic
fecerunt
patres
vestri
quando
misi
eos
de
Cades-Barnea
ut
viderent
terram
istam.
9.
Ascenderunt
namque
usque
ad
vallem
Eschol,
videruntque
terram,
postea
fregerunt
cor
filiorum
Israel,
ne
ingrederentur
terram
quam
dederat
eis
Iehova.
10.
Unde
irata
excandescentia
Iehovae
in
die
illa,
iuravit,
dicendo:
l
l
.
Si
videbunt
homines
qui
ascenderunt
ex
Aegypto,
a
filio
viginti
annorum
et
supra,
terram
de
qua
iuravi
Abraham,
Isaac
et
Iacob:
quia
non
compleverunt
ire
post
me:
12.
Praeter
Caleb
filium
Iephune
Cenezaeum,
et
Iosue
filium
Nun,
quia
compleverunt
ire
post
Iehovam.
13.
Et
irata
est
excandescentia
Iehovae
in
Israelem,
vagarique
fecit
eos
in
deserto
quadraginta
annis,
donec
consumeretur
tota
illa
generatio
quae
fecerat
malum
in
oculis
Iehovae.
14.
Ecce
autem
surrexistis
pro
patribus
vestris,
accessio
hominum
sceleratorum,
ut
adderetis
adhuc
ad
iram
excandescentiae
Iehovae
contra
Israelem.
15.
Si
aversi
fueritis
ut
non
eatis
post
eum,
tum
addet
adhuc
deserere
illum
ipsum
in
deserto,
et
perdetis
universum
populum
hunc.
1.
Peculium
vero.
In
hac
historia
non
secus
atque
in
speculo
perspicimus,
dum
quisque
ad
privatum
commodum
nimis
attentus
est,
oblivisci
quid
rectum
atque
aequum
sit.
Non
reputant
quidem
qui
sua
quaerunt,
se
aliis
esse
iniurios:
sed
fieri
non
potest
quin
plus
appetant
quam
par
sit,
seque
aliis
praeferunt,
quod
pugnat
cum
regula
caritatis,
ne
quaeramus
quae
nostra
sunt.
Vident
filii
Gad,
et
filii
Ruben
quibus
erat
magna
pecorum
copia,
fertilem
agrum
et
opimum:
utilitas
eos
rapit,
ut
in
mentem
non
veniat
se
fratribus
esse
obstrictos,
ne
|