[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:321  DE  LIBERO  ARBITRIO.  tioni  relinquat  locum,  ideo  donum  esse  gratiae  fidem,  quia  generali  inspiratione  omnes  ad  credendum  invitet  Deus  et  excitet,  occurrit  ipse,  dum  addit,  dari  quibusdam  hoc  donum,  et  aliis  non  dari.  Quod  si  discutiatur  et  quaeratur,  unde  quisque  sit  dignus,  non  desunt,  inquit,  qui  dicunt,  voluntate  humana:  nos  autem  dicimus,  gratia  et  praedestinatione  divina,  [pag.  123]  Sed  Deus  fidem  ab  hominibus  exigit.  Fateor,  inquit:  nihilo  tamen  minus  est  Dei  donum.  Nam  promittit  simul  illis  facturum  se,  ut  faciant,  quod  fieri  iubet.  Quoniam  autem  proprio  motu,  ad  recipiendam  Dei  gratiam,  praeparari  hominem  vulgo  imaginantur,  quod  etiam  Pighius  fortiter  defendit,  ad  hoc  respondet:  Hanc  cogitationem  refellit  apostolus,  dicens:  Quid  habes,  quod  non  acceperis?  A  quo,  nisi  ab  illo,  qui  te  discernit  ab  alio,  cui  non  donavit  quod  tibi?  Atque  huius  rei  in  Paulo  ipso  documentum  profert.  Aversus,  inquit,  a  fide,  quam  vastabat,  eique  vehementer  adversus,  repente  ad  illam  gratia  potentiore  conversus  est:  ut  non  solum  ex  nolente  fieret  volens  credere,  verum  etiam  ex  persequutore  paratus  ad  persequutiones  ferendas.  Item:  Quum  Deus  se  facturum  promittit,  ut  faciant  homines  quod  praecipit,  non  tacet  etiam  merita  eorum,  sed  mala:  quibus  ostendit,  reddere  se  bona  pro  malis,  hoc  ipso,  quod  eos  deinceps  facit  habere  bona  opera.  Postea  f  Est  etiam  clarissimum  lumen  praedestinationis  et  gratiae  ipse  mediator  Dei  et  hominum,  qui  ut  hoc  esset,  quibus  tandem  suis  vel  fidei  vel  operum  meritis,  natura  humana,  quae  in  illo  est,  comparavit?  Quod  eius  bonum,  qualecunque,  praecessit?  Quum  sim  homo,  quod  et  ille  est,  cur  non  sum,  quod  ille,  filius  Dei?  At  ille  gratia  talis  ac  tantus  Oist.  Cur  diversa  e^t  gratia,  ubi  natura  communis?  Appareat  nobis  in  capite  ipse  fons  gratiae.  Ille  quippe  nos  credere  fecit  in  Christum,  qui  nobis  fecit  in  quem  credimus  Christum:  ille  facit  in  hominibus  principium  et  perfectionem  fidei  in  Iesu,  qui  fecit  hominem,  principem  fidei  et  perfectorem,  Iesum.  Item:  Ergo  sicut  elegit  nos,  ita  vocat,  secundum  placitum  voluntatis  suae:  ne  in  tanto  beneficio,  placito  gloriemur  voluntatis  nostrae.  Item:  Attendant  quo  modo  falluntur,  qui  putant  esse  a  nobis,  non  dari  nobis,  ut  petamus,  quaeramus,  pulsemus,  et  hoc  esse  dicuns,  quo  gratia  praeceditur  merito  nostro,  ut  sequatur  [pag.  124]  illa,  quum  accipimus  petentes  invenimus  quaerentes:  nec  volunt  intelligere,  hoc  divini  esse  muneris,  ut  petamus,  quaeramus  atque  pulsemus.  Sed  quaeritur,  an  non  homini  naturaliter  inhaereat  boni  aut  mali  eligendi  libertas?  Respondet:  1)  Liberum  arbitrium,  et  ad  malum  et  ad  bo-  1)  De  correptione  et  gratia  ad  Valentinum.  Calvini  opera.  Vol.  VL   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci