[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


5:32  annotavit.  Quintilianus  libro  III.:  Quae  in  aliis  libertas  est,  in  aliis  licentia  vocatur.  Livius  libro  IV.  belli  Macedon.  :  Omnium  rerum  libertatem,  imo  licentiam,  si  vera  dicere  volumus,  desiderant.  Errat  tamen  Erasmus,  pace  eius  dixerim,  qui  negat  in  bonam  partem  usurpari  posse  sine  barbarismo.  Nam  ut  omittam  iurisconsultos  probos  latinitatis  autores,  quibus  hoc  verbum  est  identidem  in  ore,  non  abstinent  alii  classici.  Cicero  Offic.  I.  :  Ut  enim  pueris  non  omnem  licentiam  ludendi  damus,  sed  eam  quae  ab  honestis  actionibus  non  fit  aliena.  Et  Cornelius  Tacitus:  Ad  ea  Drusus  quum  arbitrium  senatus  et  pat'rir  obtenderet,  clamore  turbatur,  cur  venisset  neque  augendis  militum  stipendiis,  neque  adlevandis  laboribus,  denique  nulla  benefaciendi  licentia.  Idem  lib.  XIV.:  Caeterum  be,  qui  severitatem  decernentium  impediturus  fuerit,  moderationem  non  prohibere;  statuerent  ut  vellent,  datam  et  absolvendi  licentiam.  Nam  Iulium  Capitolinum  allegare  nolo,  qui  veterem  romani  sermonis  [pag.  20]  puritatem  interdum  negligit.  Caetera  bona  pro  portione  fortunae]  Potest  et  divisim  legi,  pro  portione,  et  ut  sit  unum  verbum,  uno  eodemque  stante  sensu.  Proportio  est  quam  Graeci  ἀναλογίαν  vocant.  Unde  apud  Aristotelem  lib.  V.  Ethicorum  ius  analogum,  quasi  proportionale  (ut  ita  dicam)  quod  in  distribuendis  honoribus  versatur,  comparatione  utrinque  habita.  Probat  ergo  Seneca  virtutis  huius  excellentiam  ab  utilitate,  quia  maxime  sit  popularis:  cuius  fructus  ad  omnes  reipublicae  ordines  pertineat.  Liberalitas  quidem  virtus  est  vere  regia,  sed  non  perinde  in  omnes  diffunditur.  In  magistratibus  eligendis,  in  conferendis  dignitatibus  debet  habere  princeps  prae  oculis  ius  illud  analogum,  ne  sit  iniqua  distributio.  Quare  non  potest  liberalitatem  promiscue  exercere.  Clementiae  vitam  acceptam  indifferenter  ferunt,  quibus  parcitum  est,  sive  senatorii  sint  ordinis,  sive  infima  de  plebis  faece.  Nec  est  quisquam]  Est  occupatio,  quae  transitum  facit  ad  proximum  caput,  ne  cui  videatur  minus  consulte  dictum,  omnes  idem  a  clementia  exspectare,  quoniam  innocentes,  qui  conscientiae  fiducia  nituntur,  nolunt  sibi  ignosci  si  quid  deliquerint.  Hinc  illa  Catonis  vox  plena  securitatis,  se  gratia  quam  ex  benefactis  exspectabat,  privari  malle,  quam  non  luere  poenam  quae  ex  maleficio  sibi  deberetur.  Verum  Seneca  dicit,  nullum  obstinate  adeo  fidere  conscientiae,  ut  non  malit  veniam  sibi  paratam  esse  si  quando  de  via  deflexerit,  quam  severitatem  inexorabilem.  Huc  etiam  facit,  quod  errores  dixit,  nomen  levioris  delicti.  Ovidius  I.  Tristium:  Et  me  meus  abstulit  error,  Stultaque  mens  nobis,  non  scelerata  fuit.  Et  alibi  pluries.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci