|
10.2:32
Videndum
nobis
est
ne
Christum
hoc
loco
ab
evangelii
ratione
aberrasse
existimemus.
Nam
praeceptis
agere
videtur,
atque
ut
pauperes
simus
*,
mites,
mundo
corde,
pacifici,
praecipere.
Quin
etiam
mercedem
nobis
proponit,
quum
praemiis
nemo
duci
debeat,
sed
gratis
operam
dare
Christo,
solam
Dei
gloriam
quaerere,
nihil
formidine
poenae
aut
gehennae
agere.
Sed
haec
apud
se
cogitant
qui
divinam
philosophiam
per
transennam
tantum
legerunt,
qui
supremis
labris
illam
degustarunt,
qui
in
evangelio
nihil
promoverunt,
qui,
ut
cum
Paulo
dicam,
putantes
se
sapientes
stulti
facti
sunt.
Quin
potius
densissimam
fugat
caliginem,
nos
tenebris
liberat,
ut
qui
corporis
oculos
aliquando
aperuit
nunc
mentis
oculos
aperiat.
Nam
quae
praecepta
non
satis
explicate
Mosi
scripta
erant
*
explicatius
docet.
Itaque
hoc
evangelium
nihil
praecipit,
sed
*
Dei
bonitatem,
misericordiam
et
beneficia
exponit.
Ac
ne
quis
miretur
quod
||2)
praemia
mercedis
nomine
comprehendat:
Gaudete,
inquit,
quia
merces
vestra
copiosa
est
in
coelis,
aurium
operam
paulisper
nobis
accommodate.
Dei
beneficia
mercedis
nomine
plerumque
significantur,
licet
alia
ratione
nobis
contingant,
nempe
sola
Dei
gratia,
non
nostrarum
virtutum
aut
nostrae
dignitatis
causa.
Verum
quia,
dum
nostra
officia
nostras
virtutes
longe
vincunt,
illis
etiam
satisfaciunt,
mercedis
nomine
continentur.
Quod
si
simili
uti
licet,
rem
totam
multo
dilucidiorem
reddemus:
filius
familias
totis
viribus
patri
placere
nititur,
omnia
sua
officia
in
illum
refert,
sed
non
quae
tanta
sint
ut
haereditatem
mereantur,
quam
nihilominus
accipit,
mercedemque
adpellare
possis,
non
quod
debita
sit
sed
quod
filii
erga
patrem
officia
plus
satis
compenset.
Ita
merces
in
sacris
plerumque
usurpari
solet.
Alias
quis
intelligat
vitam
aeternam
mercedem
?
Quis
tam
mentis
expers
ut
vitam
aeternam
nostris
benefactis
deberi,
aut
nostra
benefacta
digna
esse
vita
aeterna
existimet
atque
affirmet?
Omnibus
igitur
sit
in
confesso,
Christum
hoc
evangelii
loco,
ut
reliquis
omnibus,
suam
gratiam,
suam
beneficentiam
ante
oculos
ponere,
ut
lex
sit
intelligenda,
docere
Mosem
germane
interpretari.
Sed
Matthaeum
audiamus.
Quum
vidisset
Iesus
turbas
ascendit
in
montem,
et
quum
sedisset
accesserunt
ad
eum
discipuli,
et
aperiens
os
suum
docebat
illos
dicens:
Beati
pauperes
spiritu.
Attendite,
quaeso,
viri
christiani,
ac
singulare
Dei
erga
nos
beneficium
considerate.
Nos
in
tenebris
diutius
dormire
non
sinit,
sed
somno
profundo
nos
excitat,
inchoata
et
rudia
expolit
et
perficit.
Praeceptum
erat
antiquis
ne
deos
haberent
alienos:
quod
quum
in
summa
versarentur
rerum
ignoratione,
spiritusque
expertes
essent,
intelligendum
censuerunt
de
2)
Hic
subsistit
fragmentum
Genevense.
|