[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:319  RESPONSIO  CONTRA  PIGHIUM  ut  acquiescere  Dei  inspirationi,  nostrae  sit  potestatis  ;  tertio,  ut  non  labamur  in  adepto  salutis  munere,  sollicitudinis  [pag.  120]  nostrae,  et  coelestis  pariter  sit  auxilii.  Quid  si  ipse  sibi  scriptor  paulo  post  non  constet?  Nam  quod  ex  milevitana  synodo  recitat:  si  quis  Deum,  ut  a  peccato  purgemur,  exspectare  nostram  voluntatem  sentiat,  et  non  potius,  ut  purgari  velimiib,  in  nobis  efficere,  eum  resistere  spiritui  sancto:  minime  cum  illa  electionis  libertate  convenit.  Item  quod  dicit,  agere  Deum  in  nobis,  ut  quod  vult  velimus  et  agamus,  prorsus  ab  eo  dissentaneam  est  quod  dixerat,  acquiescere  nostrae  esse  potestatis.  Nam  altero  loco  efficax  spiritus  sancti  operatio  praedicatur,  altero,  boni  aut  mali  eligendi  duntaxat  facultatem  offerri  per  gratiam,  dicitur.  Illa  autem  tria  quantum  absint  a  mente  Augustini,  iam  partim  visum  est,  et  copiosius  adhuc  videbitur.  Conclusionem  demum  ponit  ex  quadam  ad  populum  concione,  quae  Augustino  adscribitur:  an  autem  eius  sit.  relinquo  aliis  iudicandum,  etsi  minime  Augustini  ingenium  sapere  mihi  videtur.  Sane,  aut  quod  eius  non  sit,  aut  quod  ab  eo  adhuc  iuvene  habita  fuerit,  etiam  ex  his  quae  Pighius  adducit  verbis  coniecturam  non  penitus  levem  capere  licet,  quod  quum  duas  contrarias  sectas  poneret,  quae  nimium  huc  aut  illuc  declinando  errent,  et  in  ima  parte  Manichaeos  locasset,  in  altera  non  Ooelestinos  aut  Pelagianos,  sed  Iovinianum  statuit.  An,  quaeso,  Pelagianos  omisisset,  quibus  tam  acriter  semper  est  infestus,  et  quos  magis  necesse  erat  apud  populum  referre,  si  tunc  exstitis&ent?  Non  enim  africanis  ecclesiis  eo  tempore  molestus  erat  Iovinianus,  sed  Pelagianorum  fama  simul  et  impietas  totum  fere  orbem  pervagata  erat.  Quanquam  sine  hac  quoque  coniectura  sermo  ipse  prodit,  se  Augustini  nomen  mentiri.  Verum  utcunque  sit,  audiamus  id  quod  habet.  Ut  liberum,  inquit,  hominis  arbitrium  confiteamur:  dicimus,  nos  et  non  peccare,  et  peccare  posse.  Respondeo,  hunc,  quicunque  sit,  si  arbitrii  viribus  intelligat  ^  hommem  posse  non  peccare,  non  mihi,  sed  Augustino  ipsi  pro  haeretico  [pag.  121]  haberi.  Sin  vero  per  Dei  gratiam,  sciunt  eruditi  et  in  Augustini  lectione  exercitati,  qualiter  vir  ille  de  possibilitate  disputare  soleat.  Quoniam  enim  Dei  potentiae  eum  derogare  calumniabantur  Pelagiani,  Deum  quidem  posse  confitetur,  si  velit,  sed  nullum  exemplum  tale  vel  exstitisse,  vel  debere  exspectari:  quoniam  aliter  scriptura  pronunciet.  Postquam  tam  certis  demonstrationibus  me  convicit  Pighius,  triumphale  iterum  tripudium  agit.  Nec  mirum:  sibi  enim  intus  ac  suis  musis  canit;  vel  saltem  contentus  est,  si  plausum  habeat  a  paucis  sui  similibus,  qui  quum  Dei  veritatem  subverti  iam  posse  desperent,  qualescunque  ad  impediendum  eius  cursum  remoras  undique  quaeritant,  et  inventas  c  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci