[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:319  319  IN  EVANGELIUM  IOANNIS  320  diose  et  ardenter  complectitur.  Deinde  non  potest  mutuus  esse  amoris  affectus,  nisi  in  iis  qui  eodem  reguntur  spiritu.  Primum  ergo  caritatis  gradum  hic  notat  Christus,  sed  rursus  tenendum  est,  sicuti  Dei  bonitas  se  ad  totum  mundum  extendit  et  diffundit,  ita  nobis  omnes  esse  amandos,  etiam  qui  nos  odio  habent.  Suum  exemplum  proponit,  non  quia  assequi  ipsum  possimus,  qui  immenso  spatio  nos  praecedit,  sed  ut  ad  eundem  saltem  tendamus  scopum.  35.  In  hoc  cognoscent  omnes.  Confirmat  iterum  Christus  quod  prius  dixerat,  non  frustra  fuisse  in  schola  sua  institutos,  qui  mutuo  inter  se  diligent,  quasi  diceret,  Non  ipsi  tantum  scietis  vos  esse  meos  discipulos,  sed  professio  vestra  apud  alios  quoque  vera  probabitur.  Quum  autem  hac  nota  discernat  suos  Christus  ab  alienis,  frustra  se  fatigant  qui  relicta  caritate  novos  et  commentitios  cultus  suspiciunt,  qualis  hodie  vanitas  in  papatu  regnat.  Nec  vero  supervacuum  est  quoxl  in  hanc  partem  Christus  tantopere  insistit.  Nihilo  melius  inter  amorem  nostri  et  proximi  convenit  quam  inter  ignem  et  aquam.  Atqui  amor  nostri  sic  omnes  sensus  nostros  devinctos  tenet,  ut  caritas  prorsus  exsulet.  Putamus  nos  interea  rite  defungi,  quia  Satan  multas  illecebras  habet,  quibus  fucum  nobis  faciat.  Quisquis  ergo  vere  Christi  esse  et  a  Deo  agnosci  cupit,  totam  vitam  componat  et  dirigat  ad  amandos  fratres,  et  huc  se  assidue  sollicitet.  36.  Dicit  illi  Simon  Petrus:  Domine,  quo  vadis?  Respondit  HU  Iesus:  Quo  vado,  non  potes  me  nunc  sequi:postea  autem  me  sequeris.  37,  Dicit  illi  Petrus:  Domine,  quare  non  possum  te  sequi  nunc?  animam  meam  pro  te  ponam.  38.  Respondit  illi  Iesus:  Animam  tuam  pro  me  pones?  amen,  amen  dico  tibi:  Non  canet  gallus,  donec  me  ter  negaveris.  36.  Domine,  quo  vadis?  Haec  interrogatio  pendet  ex  dicto  illo  Christi:  Sicut  dixi  Iudaeis,  ete.  Hinc  autem  apparet,  quanta  fuerit  Petri  ruditas,  qui  toties  admonitus  de  Christi  discessu  perinde  turbatur  ac  si  novum  aliquid  audiret,  quanquam  in  eo  nos  illi  nimium  similes  sumus:  quotidie  enim  audimus  ex  ore  Christi,  quaecunque  ad  usum  vitae  apta  et  cognitu  necessaria  sunt:  ubi  ad  rem  venitur,  non  secus  percellimur  ac  novitii,  quibus  nihil  unquam  dictum  fuit.  Ostendit  deinde  Petrus  se  immodico  carnalis  Christi  praesentiae  desiderio  teneri.  Nam  pro  absurdo  hoc  ducit,  se  manente  Christum  alio  migrare.  Quo  ego  vado.  Coercet  his  verbis  Christus  importunum  Petri  desiderium.  Praecise  autem  loquitur  ut  magistrum  decet:  mox  tamen  dicti  sui  acerbitatem  temperat.  Docet  non  fore  hoc  nisi  ad  tempus,  quod  disiunctus  erit  a  suis.  Caeterum  docemur  hoc  loco  subiicere  Deo  vota  nostra,  ne  fines  suos   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci