[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:317  DE  LIBERO  ARBITRIO.  Imo,  inquit  ille,  a  Domino  petendum  est,  ut  tantum  velimus,  quantum  sufficit,  ut  volendo  faciamus.  Certum  quidem  est,  nos  velle  quum  volumus:  sed  ille  facit,  ut  velimus  bonum.  Certum  quidem  est,  nos  facere  quum  facimus:  sed  ut  faciamus,  ille  facit,  praebendo  vires  efficacissimas  voluntati;  sicut  dicit:  Faciam  ut  in  praeceptis  meis  ambuletis.  Sed  tamen,  dicet  quispiam,  nos  accepta  prima  gratia  Deo  cooperari,  inquit:  1)  nempe,  quia  nostra  est,  quae  spiritus  sancti  virtute  iam  bona  facta  est,  voluntas,  et  per  eam  nos  agimus  acti  prius  a  Deo,  nihil  mirum,  si  nobis  pars  actionis  tribuitur.  Proinde  dum  concludit,  Deum  fidelibus  redditurum  dicit,  et  bona  pro  malis,  hoc  est,  gratiam  pro  iniustitia:  et  bona  pro  bonis,  id  est,  gratiam  pro  gratia.  Hic  intelligimus,  quid  sit,  Deum  sine  nobis  agere:  nempe  quum  ex  lapidibus  Abrahae  filios  facit,  et  resectos  ex  sylvestri  ac  infructuosa  olea  surculos  in  pinguem  ac  foecundam  oleam  inserit.  Nihil  enim  illic  est  nostrum.  Quid  deinde  significet  nobiscum  agere:  nempe,  dum  illam,  quam  nobis  contulit,  virtutem  perpetuo  auxilii  sui  tenore  adiuvat,  promovet,  confirmat  tum  ad  cuiusque  operis  effectum,  tum  ad  ultimam  vitae  perseverantiam.  Vel  si  elegantem  illam  Pauli  similitudinem  (Rom.  l  l  ,  17)  retinere  libeat,  dum  oleas,  iam  ad  foecunditatem  factas,  coelesti  calore  suo  vegetat,  rore  humectat,  quo  fructum  ferant.  Et  certe  in  hac  similitudine,  omnium  Pighii  cavillationum  facilis  est  ac  expedita  [pag.  118]  solutio.  Oleastri  natura  sumus,  nihili  et  steriles.  Hanc  sterilitatem  nobis  aufert  Deus,  et  idoneas  ferendo  fructui  oleas  facit,  dum  nos  in  vitae  novitatem  regenerat.  Siquidem  et  mentem  nostram,  caecam  et  in  tenebris  sepultam,  luce  veritatis  illustrat,  et  voluntatem  ex  nativa  pravitate  in  obedientiam  legis  suae  reformat.  In  eo  quid  est,  quod  arrogare  nobis  possimus?  Postquam  autem  spiritu  sanctitatis  gubernari  coepimus,  iam  oleae  sumus,  et  virides,  et  vivae,  et  pinguedinem  ex  bona  radice  trahentes.  Sponte  ergo  iam  ad  ferendum  fructum  propensi  sumus.  Verum,  an  id  ex  nobis  est,  ut  vel  minimum  gloriari  liceat?  Totum  ex  radice  est.  Radix  porro  ipsa,  non  naturae,  sed  gratiae.  Et  tamen  ne  id  quidem  sufficit,  nisi  continuum  e  coelo  vigorem  Deus  subministret.  Quum  tam  evidenter  pro  nobis  loquatur  Augustinus  toto  opere,  quid  aliud  sunt  magni  illi  et  sonori  Pighii  clamores,  quibus  victoriam  suam  celebrat,  quam  ridicula  puerorum  crepitacula?  2)  Sic  gratiam  Augustinus  praedicat,  ut  libero  tamen  arbitrio  suas  relinquat  partes.  Atqui  de  nomine  certamen  illi  remiseram.  Nunc  igitur  quantum  libero  1)  Princeps  legit,  innuit.  2)  Gallus:  sinon  autant  que  si  des  enfans  faisoyent  le  charivary  a  belles  poilles  d'airain.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci