|
25:317
317
REDITUS
AD
HISTORIAM.
318
tumultuantur,
ut
ne
obmurmurent
quidem.
Apparet
igitur
hac
in
parte,
non
minus
fuisse
morigeros
quam
dum
initio
arma
sumerent,
et
intrepide
in
proelium
descenderent,
aliis
extra
telorum
iactum
quiescentibus.
EX
EODEM
CAPITE.
14.
Iratusque
est
Moses
contra
praefectos
exercitus
,
tribunos
et
centuriones
qui
revertebantur
de
expeditione
belli.
15.
Et
dixit
eis
Moses:
"Reservastisne
omnes
mulieres?
16.
Ecce.
ipsae
fuerunt
filiis
Israel,
consilio
Balaam
tradendum
in
praevaricationem
contra
Iehovam
in
negotio
Phogor,
et
fuit
plaga
in
congregatione
Iehovae.
17.
Nunc
ergo
occidite
omnes
mares
in
parvulis,
et
omnem
mulierem
quae
cognoverit
virum
concubitu
masculi,
occidite.
18.
Omnes
autem
parvulas
inter
mulieres,
quae
non
cognoverint
concubitum
masculi,
servate
vivas
vobis.
19.
Vos
vero
manete
extra
castra
septem
diebus:
omnis
qui
occiderit
aliquem*,
quicunque
item
tetigerit
occisum,
purificabitis
vos
die
tertia
et
die
septima,
vos
et
praeda
vestra.
20.
Omne
quoque
vestimentum,
et
omnem
supellectilem
pelliceam,
et
omne
opus
e
pilis
caprarum,
et
omne
vas
lineum
purificabitis.
21.
Et
dixit
Eleazar
sacerdos
ad
milites
qui
iverant
ad
bellum:
Hoc
est
statutum
legis
quod
praeceperat
Iehova
Mosi.
22.
Profecto
aurum,
et
argentum,
aes,
ferrum,
stannum
et
plumbum,
et
quidquid
ingreditur
ignem
transire
facietis
per
ignem
et
mundabitur.
23.
Verumtamen
aqua
expiationis
purificabitur:
quidquid
autem
non
ingreditur
ignem,
transire
facietis
per
aquam.
24.
Lavabitis
praeterea
vestimenta
vestra
die
septima,
et
mundi
eritis,
et
postea
intrabitis
castra,
14.
Iratusque
est
Moses.
Solent
res
bene
gestae
veniam
impetrare
vitiis,
imo
ea
quodammodo
obtegere,
ne
in
rationem
veniant.
Atqui
quamvis
exercitus
multiplicem
gratulandi
materiam
secum
afferret,
non
desinit
tamen
Moses
acriter
in
unum
delictum
invehere.
Quo
exemplo
docemur
sic
laudandas
esse
virtutes,
ne
probetur
si
quid
reprehensione
dignum
est.
Immanis
quidem
nobis
videri
posset
Mosis
iracundia,
dum
severe
milites
suos
castigat,
quia
in
sexum
muliebrem
atrociter
non
saevierint:
sed
nostrum
non
est
obtrectare
Dei
iudiciis,
ante
cuius
tribunal
nos
omnes
semel
stare
necesse
est.
Quamvis
ergo
repugnet
sensus
noster,
statuendum
est,
ubi
modum
excedere
videtur,
gravissimas
quasque
poenas
optime
aequitate
temperare,
imo
quum
idem
scelus
(cuius
severus
ultor
est
adversus
Madianitas)
remittat
Moabitis
ad
tempus,
vel
saltem
non
ita
puniat,
in
hac
varietate
iustissima
est
causa,
sed
penes
eum
abscondita.
Nostrum
quidem
non
est
|