[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:313  DE  LIBERO  ARBITRIO,  de  peccatorum  meritis  et  remissione,  quid  in  Pelagianis  reprehendat  Augustinus:  nempe,  non  quod  liberum  arbitrium  statuant,  sed  quod  nimis  erigant.  Verum  iam  saepius  dictum  est,  quam  ut  repetere  opus  sit,  ideo  liberi  arbitrii  nomen  concedere  hostibus  solitum,  ne  ob  vocem  passim  receptam  morositatis  invidiam  subiret.  Aliud  ergo  afferat  oportet,  si  premere  nos  velit.  Nec  se,  nec  quemquam  dubitasse  orthodoxorum  testatur,  quin  nemo  [pag.  112]  peccet,  nisi  libere  volens.  His  subscribimus  nos  quoque,  si  libere  pro  sponte  positum  interpreteris,  ut  mens  scriptoris  fuit  accipere.  Sequitur  postea:  et  quod  Deus  nihil  praeceperit,  quod  non  sit  in  potestate  nostra  situm.  Nempe,  si  sana  esset  voluntas,  ut  quidquid  habet  virium  ad  legis  observantiam  applicaret:  sicut  ipse  idem  respondet,  de  Perfectione  iustitiae.l)  Nunc  vero  quum  prorsus  corruptae  sint  totius  animae  facultates,  et  ad  bene  agendum  inutiles,  non  amplius  in  nobis  quaerenda,  sed  e  coelo  petenda  est  potestas  illa,  quae  legis  iustitiae  sufficiat.  Haec  non  mea,  sed  ipsius  Augustini  verba  sunt.  At  semper  adiuvandi  verbo  utitur:  quo  videtur  innuere,  non  ipsum  agere  omnia,  sed  nobis  partes  in  agendo  aliquas  relinquere.  Primum,  aut  non  animadvertit,  aut  animadvertere  se  dissimulat  hic  nugator,  Augustinum  in  illis  libris  non  ex  instituto  tractare,  quid  sit,  aut  quidnam  valeat  liberum  arbitrium,  sed  obiter  eius  facere  mentionem.  Illic  enim  primum  quaeritur,  utrum  ex  naturae  necessitate  sit  mors,  an  ex  peccati  poena.  Deinde,  an  inveniri  quispiam  hominum  possit  ἀναμάρτητος,  id  est,  sine  peccato.  Unde  et  de  peccato  originali  nascitur  tertia  quaestio.  De  libero  igitur  arbitrio,  non  quantum  ad  expediendam  totam  quaestionem  satis  sit,  sed  quantum  occasio  ferebat  in  alterius  argumenti  tractatione,  illic  dicit.  Ad  hoc,  si  clausulam  inspicias,  nihilo  minus  comprehendit,  quam  quod  tradimus:  Dei  scilicet  esse,  implere  per  gratiam,  quod  per  legem  iubeat.  At  postea  excipit,  non  solis  votis  agendum  esse.  Nempe,  ut  delirae  et  impiae  eorum  imaginationi  occurrat,  qui  Deum  in  homine  sicut  in  lapide,  hoc  est,  sine  intrinseco,  ut  ita  loquar,  voluntatis  eius  motu,  operari  fingunt.  Postremo,  si  meminerint  lectores,  quas  ex  eodem  libro  sententias  nuper  retuli,  Augustinum  agnoscent  longe  plus  in  progressu  exprimere,  quam  hic  attingat.  Neque  enim  de  adiutorio  Dei  solum  loquitur,  quasi  ita  nos  adiuvet  Deus,  ut  convertamus  [pag.  1131  nos  ipsi,  dum  ab  eo  convertimur,  sicut  Pighius  mentitur,  sed  unius  Dei  opus  in  solidum  esse  asserit,  tam  mentis  quam  voluntaj;   ^pptifndinem,  seque  fatetur  ignorare,  quid  omliino  pobtiit  in  hominis  voluntate  boni  inveniri.  1)  J.  e.  m  libro  suo  hunc  Utilium  prae  se  ferente.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci