[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


25:312  filiae  Salphaad,  quando  in  sorte  tribus  Manasse  obtigerat  illa  portio.  Quidquid  enim  accrescebat  extraneis,  sortis  erat  diminutio.  Ergo  sicuti  nuper  consuluit  Deus  privatis,  ita  nunc  agitur  de  communi  utilitate  vel  damno.  Quid  ergo  sibi  vult,  Deum  nonnisi  ex  parte  dimidia  prospexisse  quid  rectum  esset?  Equidem  existimo  Deum  sic  temperasse  responsa,  ut  tantum  rogatus  suum  cuique  ius  assignaverit.  Veniunt  filiae  Salphaad,  et  fidem  Mosis  ac  seniorum  implorant:  earum  precibus  Deus  obtemperat.  Veniunt  capita  tribus,  et  disceptationem  movent  de  iactura  translatitiae  succes^  sionis.  Cavetur  ergo  ne  ditescant  aliae  tribus  illorum  iactura.  In  summa,  quum  posset  ultro  Deus  occurrere  eorum  postulationi,  concedere  maluit  qui  nihil  praeter  aequum  et  iustum  petebant:  neque  enim  dicere  licet  hic  accidisse  quod  plerumque  solet,  ut  dum  quisque  pertinaciter  causam  suam  tuetur  et  ad  proprium  commodum  nimis  attentus  est,  ut  quaestio  quaestionem  pariat.  Deus  enim  causa  cognita  pronunciat  utramque  partem  nonnisi  rectum  petere.  Sequitur  ergo,  Deum  consulto  distulisse  sua  decreta,  donec  ex  re  nata  nascerentur.  Vulgare  dictum  est,  de  iis  quae  raro  contingunt  leges  nihil  statuere.  Ita  vulgo  creditum  fuisset  legem  esse  supervacuam  :  ac  praesertim  aliquid  detractum  fuisset  de  autoritate  doctrinae,  si  de  re  levi  Moses  verba  fecisset,  nisi  praeeunte  materia.  Denique  de  rebus  dubiis  et  non  magnis  se  familiariter  interrogari  passus  est  Deus,  ut  posteri  agnoscerent,  responsum  eius  esse  testimonium  paternae  indulgentiae.  Interea  tenendum  est,  si  nos  perinde  tangat  rerum  coelestium  cura  atque  filii  Manasse  de  negotio  terreno  fuerunt  solliciti,  semper  regulam  quam  observemus  nobis  fore  in  promptu.  2.  Domino  meo  praeoepit  Iehova.  Speciem  repugnantiae  obiiciunt,  quod  terram  ex  Dei  mandato  sortitae  fuerunt  tribus,  nunc  autem  permisceantur  sortes  dum  haereditas  ad  aliam  tribum  devolvitur.  Sumunt  autem  pro  confesso  fieri  non  posse,  ut  Deus  secum  ipse  dissideat.  Ergo  ad  tollendam  dvtvvofjblav  addenda  fuit  interpretatio.  Lex  Dei  (inquiunt)  quae  inviolabilis  manere  debet,  iubet  terram  sorte  distribui:  qui  nunc  conveniet  mulieres  alio  haereditatem  suae  tribus  transferre?  Ita  remedium  quaerendo  se  Dei  imperio  subiiciunt,  et  reverenter  amplexantur  quod  praeceperat.  Ad  haec,  absurdum  quod  inde  sequeretur  amplificant,  quia  anno  quinquagesimo,  quo  redeundum  erat  ad  primam  sortem,  tantundem  fuisset  detractum  ex  portione  tribus  Manasse,  quantum  abstulissent  secum  filiae  Salphaad.  Merito  igitur  decretum  interponi  postulant,  quod  duas  priores  leges  conciliet,  quae  alioqui  videntur  contrariae.  5.  Praecepit  itaque  Moses.  Non  legitur  hic  narratio  similis  superiori:  quod  negotium  retulerit  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci