[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:311  RESPONSIO  CONTRA  PIGHIUM  ipso  nihil  horum  [pag.  109J  habeat?  libi  in  re  optimus  nobis  consensus  est  cum  hoc  scriptore,  cur  ob  voculam  nos  in  certamen  committit  Pighius,  quasi  per  omnia  dissideremus?  Semper  me  dixisse  testis  est  mea  Institutio,  per  me  non  stare,  quin  liberum  hominis  arbitrium  vocetur,  modo  sana  verbi  definitio  nobis  constet.  Sic  vocat  Augustinus,  neque  in  eo  tam  proprium  sensum,  quam  receptam  consuetudinem  sequitur.  An  ob  hanc  causam  nobis  hunc  molestum  esse  decet?  Quod  ex  variis  Augustini  locis  colligamus,  nullas  eum  partes,  nullam  arbitrio  facultatem  tribuere:  in  eo  stupiditatem  oscitantiamque  nostram  mirari  satis  non  potest.  Af  quo  redit  quidquid  dicimus?  nisi  primum  quod  est,  aut  habet,  aut  potest  homo,  vanum  per  se  id  totum  et  inutile  e&se  ad  spiritualem  Dei  iustitiam,  nisi  Dei  gratia  in  bonum  dirigatur:  deinde,  voluntatem  hominis  per  se  malam  esse:  conversione  ergo  et  reparatione  opus  esse,  ut  bona  esse  incipiat:  ipsam  vero  gratiam,  non  instrumentum  modo  esse,  quo  adiuvetur  homo,  si  illi  manum  porrigere  libeat:  hoc  est,  non  tantum  offerre  facultatem  recipiendi  vel  respuendi  relicta  optione,  sed  mentem  gubernare,  ad  eligendum  quod  rectum  est,  voluntatem  quoque  ad  obtemperandum  movere  efficaciter,  conatum  excitare  et  promovere,  ad  ipsum  usque  operis  complementum.  Deinde,  non  sufficere,  si  semel  in  hominem  collata  fuerit,  nisi  perpetuo  tenore  eum  prosequatur.  Quid  autem  Augustinus?  Iam  quidem  multa  retulimus,  plura  quoque  posthac  referre  operae  pretium  erit:  ut  tamen  ab  illa  admiratione  paululum  se  recolligat  Pighius,  ex  uno  loco  breviter  hic  audiat  nihil  sibi  mirum  videri,  quod  non  ille  suffragio  suo  comprobet.  Sed  laborant,  inquit,  homines,  in  nostra  voluntate  invenire,  quid  boni  sit  nostrum,  quod  non  sit  ex  Deo:  et  quomodo  inveniri  possit,  ignoro.  Ratio:  nam  si  nobis  libera  quaedam  voluntas  ex  Deo  est,  quae  adhuc  potest  esse  vel  bona,  vel  mala,  bona  autem  voluntas  ex  nobis  est:  [pag.  110]  melius  est  id  quod  a  nobis,  quam  quod  ab  illo  habemus.  At  negat  Augustinus,l)  tam  gratiam  sine  libero  arbitrio,  quam  liberum  arbitrium  sine  gratia  sufficere.  Fateor,  sed  non  alio  sensu,  nisi  ut  Deum  in  homine,  non  sicut  in  lapide  operari  significet:  quando  in  eo  sit  voluntas,  ad  volendum  nata  et  disposita,  ut  loquuntur:  sed  voluntatem,  quae  naturae  vitio  prava  sit  et  contorta,  in  bonum  flectendo,  bonam  reddere.  Perinde  ergo  est,  ac  si  diceret,  bene  velle  non  posse  hommem,  nisi  ante  in  eo  sit  voluntas,  eaque  spontanea.  Hoc  quum  a  natura  habeat,  illud  a  gratia,  merito  dicit  Augustinus,  sine  libero  arbitrio  non  esse  locum  gratiae.  Quid  enim  valeat  apud  eum  liberi  arbitrii  1)  Lib.  2.  de  peccatorum  meritis  et  remissione.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci