[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:310  voluntatem  vero  et  effectum  penes  hominem  esse  dicebat.  Quanquam  eum  in  possibilitatis  voce  fallendi  latebram  quaerere  arguit  Augustinus,  non  tamen  etiam  si  fucus  ille  tollatur,  eo  contentus  est:  sed  hoc  constanter  tuetur,  voluntatem  Dei  gratia  bonam  fieri,  et  efficaciter  nos  dirigi  ad  effectum  usque  boni  operis.  Non  solum  posse  nostrum,  inquit,  1)  donavit  atque  adiuvat  Deus,  sed  velle  quoque  et  operari  efficit  in  nobis.  Non  quia  non  volumus  nos,  aut  non  agimus,  sed  quia  utrumque  fit  eius  auxilio.  Quid  autem  hoc  valeat,  ex  capite  decimo  quarto  melius  intelligetur.  Si  est,  inquit,  ut  veritas  docet,  omnes  venire,  qui  a  patre  didicerint:  quisquis  non  venit,  profecto  nec  didicit.  Postea:  Quando  igitur  docet  Deus,  non  [pag.  108]  per  legis  literam,  sed  per  spiritus  gratiam,  ita  docet,  ut  quod  quisque  didicerit,  non  tantum  cognoscendo  videat,  sed  etiam  volendo  appetat,  agendoque  perficiat.  Et  isto  divino  docendi  modo,  etiam  voluntas  et  operatio,  non  sola  volendi  et  operandi  possibilitas  adiuvatur.  Si  enim  solum  posse  nostrum  iuvaretur  per  gratiam,  ita  diceret  Dominus  :  Omnis  qui  audivit  et  didicit,  venire  potest.  Non  autem  hoc  tantum,  sed  venire,  dicit.  Venire  posse,  constituit  in  natura  Pelagius:  vel  etiam  in  gratia,  qua  dicit  adiuvari  possibilitatem  ipsam.  Venire  autem,  in  voluntate  et  opere  est.  Porro  non  est  consequens,  ut  qui  potest  venire,  etiam  veniat,  nisi  voluerit  atque  fecerit:  sed  omnis  qui  didicit  a  patre,  non  solum  potest  venire,  sed  venit:  ubi  iam  et  possibilitatis  profectus,  et  voluntatis  affectus,  et  actionis  effectus  est.  Quid  Pighius  amplius  velit,  aut  requirat?  Dico  me  hanc  pactionem  toto  animo  amplecti,  ut  nulla  sit  inter  nos  contentio,  hac  inter  nos  constituta  doctrina.  Quid  ipse?  Totum  hominis  defectum  in  possibilitate  includit.  Hanc  quoque  sic  Dei  gratia  fingit  adiuvari,  ut  voluntas,  si  velit,  possit:  ab  efficaci  gratiae  operatione  tanquam  a  periculosissimo  scopulo,  vel  potius  praesenti  naufragio,  abhorret.  Qui  autem  illustre  fidei  et  candoris  eius  specimen  habere  volet,  diligentius  expendat,  quid  in  hoc  loco  immutaverit.  Nihilo  plus  difficultatis  habet  locus,  quem  ex  tertio  Hypognosticfcw  adiungit.  Liberum  arbitrium  negari,  prohibet  ille  scriptor.  Neque  enim  Augustinum  esse,  eruditi  omnes  censent.  Sed  quid  retinet  praeter  nomen,  quum  inutile  esse  testetur  sine  Dei  gratia,  tam  ad  inchoandum,  quam  perficiendum  bonum?  quum  asserat  non  praeveniri  Deum  voluntate  nostra,  ut  quaeramus  eius  gratiam,  sed  eum  gratuita  misericordia  efficere  in  nobis  bonam  voluntatem?  quum  denique  nihil  homini  relinquat,  nisi  ut  in  Deo  fortis  sit,  sapiens  ac  iustus,  in  se  1)  Princeps  habet:  iudicio.  2)  Ad  Vitalem  Epist.  107.  1)  Cap-  25  20*   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci