|
6:310
voluntatem
vero
et
effectum
penes
hominem
esse
dicebat.
Quanquam
eum
in
possibilitatis
voce
fallendi
latebram
quaerere
arguit
Augustinus,
non
tamen
etiam
si
fucus
ille
tollatur,
eo
contentus
est:
sed
hoc
constanter
tuetur,
voluntatem
Dei
gratia
bonam
fieri,
et
efficaciter
nos
dirigi
ad
effectum
usque
boni
operis.
Non
solum
posse
nostrum,
inquit,
1)
donavit
atque
adiuvat
Deus,
sed
velle
quoque
et
operari
efficit
in
nobis.
Non
quia
non
volumus
nos,
aut
non
agimus,
sed
quia
utrumque
fit
eius
auxilio.
Quid
autem
hoc
valeat,
ex
capite
decimo
quarto
melius
intelligetur.
Si
est,
inquit,
ut
veritas
docet,
omnes
venire,
qui
a
patre
didicerint:
quisquis
non
venit,
profecto
nec
didicit.
Postea:
Quando
igitur
docet
Deus,
non
[pag.
108]
per
legis
literam,
sed
per
spiritus
gratiam,
ita
docet,
ut
quod
quisque
didicerit,
non
tantum
cognoscendo
videat,
sed
etiam
volendo
appetat,
agendoque
perficiat.
Et
isto
divino
docendi
modo,
etiam
voluntas
et
operatio,
non
sola
volendi
et
operandi
possibilitas
adiuvatur.
Si
enim
solum
posse
nostrum
iuvaretur
per
gratiam,
ita
diceret
Dominus
:
Omnis
qui
audivit
et
didicit,
venire
potest.
Non
autem
hoc
tantum,
sed
venire,
dicit.
Venire
posse,
constituit
in
natura
Pelagius:
vel
etiam
in
gratia,
qua
dicit
adiuvari
possibilitatem
ipsam.
Venire
autem,
in
voluntate
et
opere
est.
Porro
non
est
consequens,
ut
qui
potest
venire,
etiam
veniat,
nisi
voluerit
atque
fecerit:
sed
omnis
qui
didicit
a
patre,
non
solum
potest
venire,
sed
venit:
ubi
iam
et
possibilitatis
profectus,
et
voluntatis
affectus,
et
actionis
effectus
est.
Quid
Pighius
amplius
velit,
aut
requirat?
Dico
me
hanc
pactionem
toto
animo
amplecti,
ut
nulla
sit
inter
nos
contentio,
hac
inter
nos
constituta
doctrina.
Quid
ipse?
Totum
hominis
defectum
in
possibilitate
includit.
Hanc
quoque
sic
Dei
gratia
fingit
adiuvari,
ut
voluntas,
si
velit,
possit:
ab
efficaci
gratiae
operatione
tanquam
a
periculosissimo
scopulo,
vel
potius
praesenti
naufragio,
abhorret.
Qui
autem
illustre
fidei
et
candoris
eius
specimen
habere
volet,
diligentius
expendat,
quid
in
hoc
loco
immutaverit.
Nihilo
plus
difficultatis
habet
locus,
quem
ex
tertio
Hypognosticfcw
adiungit.
Liberum
arbitrium
negari,
prohibet
ille
scriptor.
Neque
enim
Augustinum
esse,
eruditi
omnes
censent.
Sed
quid
retinet
praeter
nomen,
quum
inutile
esse
testetur
sine
Dei
gratia,
tam
ad
inchoandum,
quam
perficiendum
bonum?
quum
asserat
non
praeveniri
Deum
voluntate
nostra,
ut
quaeramus
eius
gratiam,
sed
eum
gratuita
misericordia
efficere
in
nobis
bonam
voluntatem?
quum
denique
nihil
homini
relinquat,
nisi
ut
in
Deo
fortis
sit,
sapiens
ac
iustus,
in
se
1)
Princeps
habet:
iudicio.
2)
Ad
Vitalem
Epist.
107.
1)
Cap-
25
20*
|